Zapowiada\u0142 si\u0119 przez dwa, trzy dni. Teraz znik\u0142.<\/p>\n
Z okna na pi\u0119trze naszego domu, teraz, w nocy, ponad dachem przybud\u00f3wki, ci\u0105gnie si\u0119 widok na ogr\u00f3d. Spl\u0105tane ga\u0142\u0119zie starych drzew. Gdy spadnie \u015bnieg, przestrze\u0144 ta na odleg\u0142o\u015bci stu, dwustu metr\u00f3w, nabiera przestworu. Podczas dnia przestrze\u0144 ko\u0144czy si\u0119, po drugiej stronie, dobrze widocznym, cmentarnym murem z kamieni wapiennych. Ale noc\u0105 mur nie istnieje. Gdzie\u015b dalej, poza nim, b\u0142yszcz\u0105 pomara\u0144czowe, wysokie lampy. \u015awiat\u0142a majacz\u0105 wysoko, cho\u0107 w oddali. Stoj\u0105 na osiedlu, o dwie\u015bcie, mo\u017ce nawet trzysta metr\u00f3w dalej ni\u017c mur. W ciemno\u015bci, w skr\u00f3cie perspektywy, pomi\u0119dzy starymi konarami drzew na ogrodzie, wydaj\u0105 si\u0119 bardzo bliskie. Tylko noc\u0105. Nie istniej\u0105 w ci\u0105gu dnia.<\/p>\n
Ich \u015bwiat\u0142o rzuca cienie konar\u00f3w i ga\u0142\u0105zek na \u015bcianie naszego pokoju. Sypialni. Na zielonej \u015bcianie odbija si\u0119 zbita g\u0119stwina, jak sitko o nieregularnych, spl\u0105tanych okach, chwiej\u0105cych si\u0119 na wietrze, je\u015bli akurat wieje.<\/p>\n
Dzi\u015b nie wieje. Nie ma \u015bniegu. Z dzieci\u0119c\u0105 pretensj\u0105 wygl\u0105dam przez okno na pi\u0119trze. \u015anieg powinien by\u0107. Chc\u0119 \u015bniegu. Gdzie jest \u015bnieg? Dlaczego nie ma? \u015anieg!<\/p>\n
Czas biegnie coraz szybciej. Lata zmieni\u0142y si\u0119 w kwarta\u0142y. Tygodnie mijaj\u0105 z mrugni\u0119ciem oka. Mi\u0119dzy jednym mrugni\u0119ciem a drugim obraz wype\u0142niaj\u0105 wspomnienia z dzieci\u0144stwa. Krzywych kraw\u0119\u017cnik\u00f3w, sp\u0119kanych \u015bcian dom\u00f3w, nieszczelnych okien, kwiat\u00f3w z mrozu na szybach, ca\u0142ych godzin i dni nudy w chorobie. Hejna\u0142 Mariacki transmitowany o dwunastej w po\u0142udnie i kroki tr\u0119bacza przechodz\u0105cego po deskach pod\u0142ogi, w tamtym ciasnym pomieszczeniu na wysoko\u015bci osiemdziesi\u0119ciu metr\u00f3w. <\/p>\n
Dlaczego przesz\u0142o\u015b\u0107 tak szybko staje si\u0119 nieuchwytna. Nawet jej nie wspominamy, nie mamy takiej potrzeby i nie potrafimy. Pami\u0119\u0107, kt\u00f3ra nas tworzy, staje si\u0119 nie nasz\u0105 w\u0142asno\u015bci\u0105, przypadkiem jakim\u015b, improwizacj\u0105, wypadkow\u0105 wszystkich nieprzewidywalnych bod\u017ac\u00f3w, kt\u00f3rych nie jeste\u015bmy w stanie nawet rejestrowa\u0107 na bie\u017c\u0105co, a co dopiero uk\u0142ada\u0107 w czasie.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Zapowiada\u0142 …<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[27],"tags":[34],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/niecodziennosc.kubic.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7105"}],"collection":[{"href":"http:\/\/niecodziennosc.kubic.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/niecodziennosc.kubic.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/niecodziennosc.kubic.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/niecodziennosc.kubic.info\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=7105"}],"version-history":[{"count":0,"href":"http:\/\/niecodziennosc.kubic.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7105\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/niecodziennosc.kubic.info\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=7105"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/niecodziennosc.kubic.info\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=7105"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/niecodziennosc.kubic.info\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=7105"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}