Mo\u017ce wstyd powiedzie\u0107, \u017ce pods\u0142ucha\u0142em rozmow\u0119. Ale nie tak\u0105, jak zawsze, tylko rozmow\u0119 cz\u0142owieka ze sob\u0105. M\u00f3wi\u0142 g\u0142o\u015bno, nie wiedzia\u0142, \u017ce kto\u015b go s\u0142ucha. A ja nie mog\u0142em si\u0119 oderwa\u0107 i tak po prostu odej\u015b\u0107.<\/p>\n
Ucz\u0119 si\u0119 k\u0142ama\u0107. Ha, to mo\u017ce by\u0107 nawet przyjemne, z pewno\u015bci\u0105 intryguj\u0105ce. Nareszcie prze\u0142ama\u0142em bariery, granice, zapewne zaszczepione w okresie dzieci\u0144stwa. Ucz\u0119 si\u0119 k\u0142ama\u0107, nie tylko \u017ceby lepiej na tym wyj\u015b\u0107, ale \u017ceby nie sprawia\u0107 przykro\u015bci, nie rani\u0107, nie sprawia\u0107 b\u00f3lu. To trywialne, wiem, lecz okaza\u0142o si\u0119, \u017ce trywializm pot\u0119g\u0105 jest, jakkolwiek by nie ods\u0105dza\u0107 go od czci i wiary.<\/em><\/p>\n K\u0142ami\u0119, \u017ceby nie milcze\u0107. Bo milczenie bywa wi\u0119ksz\u0105 potwarz\u0105, ni\u017c wypowiedziana prawda. A przecie\u017c najwa\u017cniejsze, by by\u0142o mi\u0142o, przyjemnie, \u017ceby\u015bmy nawzajem nie podcinali sobie skrzyde\u0142, nie zagaszali ducha, nie koncentrowali si\u0119 na negatywach. Ma by\u0107 pozytywnie! To i b\u0119dzie!<\/em><\/p>\n K\u0142ami\u0119, kiedy ludzie prosz\u0105, by kolejny raz wys\u0142a\u0107 plik, kt\u00f3ry ju\u017c wys\u0142a\u0142em kilka dni, tygodni, miesi\u0119cy temu. M\u00f3g\u0142bym przecie\u017c odpowiedzie\u0107 – ty nie szanujesz mojej pracy, kt\u00f3r\u0105 ju\u017c raz dla ciebie zrobi\u0142em. Ten plik tworzy\u0142em godzinami, dniami, mo\u017ce i tygodniami, wys\u0142a\u0142em ci, a ty go po prostu zgubi\u0142e\u015b, skasowa\u0142e\u015b, zapomnia\u0142e\u015b. Bezczelny draniu! Czy ja jestem informatykiem, redaktorem, fotografem, lekarzem, in\u017cynierem, menad\u017cerem, t\u0142umaczem, czy jestem twoj\u0105 sekretark\u0105 od spraw zapomnianych? <\/em><\/p>\n Ale nie powiem tego, nie napisz\u0119 w smsie, messengerze, facebooku, whatsappie. Odpowiem – \u017ce mnie nie ma, wyjecha\u0142em, \u017ce jestem w kolejce do lekarza, na szlaku na Ma\u0142o\u0142\u0105czniak, na \u0142\u00f3dce na Tajty i wr\u00f3c\u0119 za cztery dni, a mo\u017ce nawet w Chinach, przecie\u017c zawsze chcia\u0142em zobaczy\u0107 Chiny, a nawet Dubaj. Albo \u017ce ja te\u017c skasowa\u0142em ten plik, bo przecie\u017c, do jasnej anielki, miesi\u0105c temu sko\u0144czyli\u015bmy prac\u0119, a nie umawiali\u015bmy si\u0119 na archiwizowanie, kt\u00f3re zwykle robi\u0119 nocami, na dwunasty dyskach twardych, a takich drobnostek nawet szkoda archiwizowa\u0107, skoro wiadomo, \u017ce nikt nawet nie my\u015bli o archiwizowaniu, bo potrzeba na ju\u017c i na teraz, a nie na za miesi\u0105c. „A ty mi tak po prostu prze\u015blij jeszcze raz, bo sobie skasowa\u0142em, zmieni\u0142em telefon, klikn\u0105\u0142em nie to, co trzeba, bo by\u0142a burza, bo syn utopi\u0142 mi dysk twardy, bo ty zawsze masz, trzymasz u siebie, bo jeste\u015b zabezpieczony, no jeste\u015b profesjonalist\u0105”.<\/em><\/p>\n Zaczynam by\u0107 profesjonalist\u0105 od m\u00f3wienia nie ca\u0142kiem prawdy. Troch\u0119 mi to zajmie, bo podobno dziesi\u0119\u0107 lat trzeba, by cz\u0142owiek nauczy\u0142 si\u0119 czynno\u015bci do tej pory mu nieznanych. Mo\u017ce zd\u0105\u017c\u0119 przed emerytur\u0105, ale odetchn\u0119, pozbywszy si\u0119 skrupu\u0142\u00f3w. Tak tak, ka\u017cdemu si\u0119 mo\u017ce zdarzy\u0107 – zapomnie\u0107, skasowa\u0107, klikn\u0105\u0107. Mnie te\u017c si\u0119 mo\u017ce zdarzy\u0107. Ale od dzi\u015b przestaj\u0119 si\u0119 tym przejmowa\u0107. Gdy mam w r\u0119ku wszystkie karty, nie zawaham si\u0119 ich u\u017cy\u0107. Wszystko po to, by by\u0142o przyjemnie i mi\u0142o. To nie b\u0119dzie niczyja wina, ani twoja, niefrasobliwy kliencie, ani moja, bo przecie\u017c chcia\u0142em jak najlepiej. Lecz po prostu si\u0119 nie da. Nie dzi\u015b, nie teraz, nie zaraz. Mo\u017ce za tydzie\u0144, musz\u0119 sprawdzi\u0107, ale nawet sprawdzi\u0107 teraz nie mog\u0119, bo zmierzam na Spitsbergen. Ale nie martw si\u0119, b\u0119dzie dobrze.\u00a0<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Mo\u017ce wstyd …<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[50,909],"tags":[34,873,327,38,870,884],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/niecodziennosc.kubic.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7120"}],"collection":[{"href":"http:\/\/niecodziennosc.kubic.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/niecodziennosc.kubic.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/niecodziennosc.kubic.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/niecodziennosc.kubic.info\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=7120"}],"version-history":[{"count":1,"href":"http:\/\/niecodziennosc.kubic.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7120\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":8871,"href":"http:\/\/niecodziennosc.kubic.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7120\/revisions\/8871"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/niecodziennosc.kubic.info\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=7120"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/niecodziennosc.kubic.info\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=7120"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/niecodziennosc.kubic.info\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=7120"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}