{"id":7230,"date":"2016-10-24T00:25:39","date_gmt":"2016-10-23T22:25:39","guid":{"rendered":"http:\/\/niecodziennosc.kubic.info\/index.php\/2016\/10\/24\/na-straconej-pozycji\/"},"modified":"2019-05-05T01:42:08","modified_gmt":"2019-05-04T23:42:08","slug":"na-straconej-pozycji","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/niecodziennosc.kubic.info\/?p=7230","title":{"rendered":"Na straconej pozycji"},"content":{"rendered":"

Dzi\u015b kr\u00f3tki tekst i filmik. To dla odreagowania po historii Natalii Przybysz<\/a>, w\u0142\u0105cznie z komentarzami internaut\u00f3w.<\/p>\n

Dzi\u015b m\u00f3j syn zapyta\u0142 mnie, czy mo\u017ce mi co\u015b pokaza\u0107. Domy\u015bla\u0142em si\u0119, o co chodzi, poniewa\u017c osiemdziesi\u0105t procent filmik\u00f3w, kt\u00f3re ogl\u0105da, pochodz\u0105 z boisk pi\u0142karskich.<\/p>\n

„Ostatnia deska ratunku” – tak si\u0119 o nim m\u00f3wi, o bramkarzu. Stoi na z g\u00f3ry przegranej pozycji. Aby sobie to u\u015bwiadomi\u0107 podajmy wymiary bramki – 7,32 x 2,44 metra. Popatrzcie na to zdj\u0119cie:<\/p>\n

\u00a0<\/p>\n

\"parada<\/p>\n

Bramkarz stoi na tle czego\u015b, co swoimi wymiarami przypomina stodo\u0142\u0119. Jego zadaniem jest nie dopu\u015bci\u0107, by pi\u0142ka przesz\u0142a przez wielkie okno o rozmiarach 7,32 na 2,44 metra. Powiedzmy otwarcie – bramkarz wobec napastnik\u00f3w, lub tylko jednego napastnika, ma znikome szanse. Je\u015bli zabraknie obro\u0144c\u00f3w, je\u015bli s\u0105 nie\u015bmiali, leniwi, bez refleksu, zdezorientowani lub po prostu zbyt powolni – bramkarz mo\u017ce liczy\u0107 tylko na szcz\u0119\u015bcie oraz w\u0142asn\u0105 intuicj\u0119, kt\u00f3ra objawi si\u0119 (albo nie) w dramatycznym momencie.<\/p>\n

To jego koledzy–napastnicy zbieraj\u0105 ca\u0142\u0105 chwa\u0142\u0119 dru\u017cyny. Ich szar\u017ce, kontrataki, b\u0142yskotliwe dryblingi, niewiarygodne sztuczki wyprowadzaj\u0105ce w pole obron\u0119, prowadz\u0105ce do zdobycia gola, s\u0105 przedmiotem zachwyt\u00f3w, po\u017c\u0105dania, zazdro\u015bci, chwa\u0142y. Bramkarz prawie nigdy nie atakuje, nie ma nawet jak. On chroni dru\u017cyn\u0119 przed wstydem. On broni, gdy wszystkie inne \u015brodki zawiod\u0142y. Jego parady s\u0105 zawsze ostatnim skokiem rozpaczy. Jest ustawiony w miejscu, w kt\u00f3rym czeka go tylko rozstrzelanie.<\/p>\n

Dlatego zobaczcie poni\u017cszy skr\u00f3t – wyb\u00f3r tych nielicznych moment\u00f3w, w kt\u00f3rych bramkarz triumfuje, cho\u0107 niczego nie zdobywa. Patrz\u0105c na te uj\u0119cia przypuszcza\u0107 mo\u017cna, \u017ce te podw\u00f3jne, potr\u00f3jne, a nawet poczw\u00f3rne obrony spe\u0142niaj\u0105 si\u0119 poprzez niewyja\u015bniony, nie do opisania czy prze\u015bledzenia sz\u00f3sty zmys\u0142, g\u0142os wewn\u0119trzny, przeczucie, czytanie w my\u015blach napastnik\u00f3w. S\u0105 takie chwile, w kt\u00f3rych bramkarz po prostu wie, gdzie mu kopn\u0105 pi\u0142k\u0119. Wie – to ma\u0142o powiedziane, nawet trudno znale\u017a\u0107 odpowiednie s\u0142owo. Poprzez nadludzki wysi\u0142ek, potworn\u0105 wol\u0119 walki (tu: obrony), po\u015bwi\u0119cenie, zaparcie siebie, zjednoczenie ducha i cia\u0142a, sprawia co\u015b, co jest nieprawdopodobne, niemo\u017cliwe. U\u0142amki sekund wiktorii.<\/p>\n