Wczoraj odszed\u0142 Staszek. Dowiedzieli\u015bmy si\u0119 o tym w wiejskim, rumu\u0144skim domu. Zadzwoni\u0142 telefon, kilkaset kilometr\u00f3w od miejsca, gdzie Staszek odetchn\u0105\u0142 po raz ostatni.<\/p>\n
Nasi przyjaciele, Rumuni, dowiedzieli si\u0119 o jego odej\u015bciu bardzo szybko, bo Staszek by\u0142 jednym z pierwszych, kt\u00f3ry przyjecha\u0142 do Rumunii zaraz po upadku re\u017cimu. On zobaczy\u0142 stan pa\u0144stwa, \u017cycie zwyk\u0142ych ludzi, kt\u00f3rzy mieszkaj\u0105c w tym kraju byli odci\u0119ci od innych obywateli Europy. Tutaj pozna\u0142 przyjaci\u00f3\u0142, za kt\u00f3rymi potem t\u0119skni\u0142 i oni za nimi t\u0119sknili. Je\u017adzi\u0142 tu wiele razy, a czasem i my jechali\u015bmy z nim.<\/p>\n
Choroba rozprawi\u0142a si\u0119 z nim do\u015b\u0107 szybko, w p\u00f3\u0142 roku. Lecz kiedy mogli\u015bmy odwiedzi\u0107 go, miesi\u0105c temu, zobaczyli\u015bmy, jak rze\u017abi w cz\u0142owieku bezlitosne rozpadliny. O tej rozmowie my\u015bla\u0142em przez nast\u0119pne dni, o tym, \u017ce dotykali\u015bmy czego\u015b, co ka\u017cdego z nas czeka, a czego nie znamy. Pami\u0119tam jego ch\u0142odny, jak ostrze no\u017ca, wzrok, wybiegaj\u0105cy w moj\u0105 stron\u0119 spomi\u0119dzy wychudzonych policzk\u00f3w.<\/p>\n
Nie chodzi o epatowanie szczeg\u00f3\u0142ami, nie to jest zasadnicze. Nie dramatyzm sytuacji jest najgorszy, nie to, \u017ce jest ona „straszna”. Najgorszy chyba jest b\u00f3l, cierpienie, kt\u00f3re sprawia, \u017ce ca\u0142y \u015bwiat zamyka si\u0119 do jednej my\u015bli, jednej kwestii – \u017ceby nie bola\u0142o. Os\u0142abiona cierpieniem wola daje drog\u0119 r\u00f3\u017cnego rodzaju w\u0105tpliwo\u015bciom, pytaniom, kt\u00f3re bez b\u00f3lu zosta\u0142yby skwitowane co najwy\u017cej pob\u0142a\u017cliwym u\u015bmiechem.<\/p>\n
I tak wszystko, czego dokonywa\u0142 cz\u0142owiek, o co si\u0119 stara\u0142, walczy\u0142, nie tylko by po prostu si\u0119 utrzyma\u0107 przy \u017cyciu, ale by godnie si\u0119 utrzyma\u0107 – przemy\u015blenia, wnioski, do kt\u00f3rych doszed\u0142 – jakby przestawa\u0142y mie\u0107 znaczenie. To jest jaka\u015b paranoja, ale oczywi\u015bcie tylko w naszym, ludzkim poj\u0119ciu. Bo w uj\u0119ciu np. biologiczno-przyrodniczym wszystko jest w porz\u0105dku – organizm powsta\u0142, \u017cy\u0142, przestaje \u017cy\u0107…<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Wczoraj odszed\u0142 …<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[16],"tags":[186],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/niecodziennosc.kubic.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7265"}],"collection":[{"href":"http:\/\/niecodziennosc.kubic.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/niecodziennosc.kubic.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/niecodziennosc.kubic.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/niecodziennosc.kubic.info\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=7265"}],"version-history":[{"count":0,"href":"http:\/\/niecodziennosc.kubic.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7265\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/niecodziennosc.kubic.info\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=7265"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/niecodziennosc.kubic.info\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=7265"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/niecodziennosc.kubic.info\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=7265"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}