Noc\u0105 pod ko\u0142ami przesuwaj\u0105 si\u0119 p\u0142ytki chodnika. Ch\u0142\u00f3d i rower. Na Bernardy\u0144skiej, w\u015br\u00f3d aut, sta\u0142 Polonez, z wycieraczkami zatrzymanymi w p\u00f3\u0142 drogi, zanurzonymi w \u015bniegu. Troch\u0119 \u015bniegu, niewiele. Dwadzie\u015bcia lat temu wi\u0119cej by\u0142o Polonez\u00f3w i wi\u0119cej \u015bniegu. Wi\u0119cej samotno\u015bci. Ten sam ch\u0142\u00f3d, taka sama noc. Inny chodnik, mniej r\u00f3wny. Ko\u015bci\u00f3\u0142 Bernardyn\u00f3w by\u0142 szary, przybrudzony.<\/p>\n
Wtedy wszystko by\u0142o jakby przesycone zapachem mojej uczelni. Nawet po wyj\u015bciu z niej ci\u0105gn\u0105\u0142 si\u0119 jej zapach, tych korytarzy, sal wyk\u0142adowych, sal \u0107wicze\u0144, nawet sali gimnastycznej. Ca\u0142y Krak\u00f3w mia\u0142 ten sam zapach – przymusu, fascynacji, przera\u017cenia, niemo\u017cno\u015bci, samotno\u015bci…?<\/p>\n
My\u015bl\u0119, \u017ce nie uda\u0142o si\u0119 wtedy przekroczy\u0107 kilku prog\u00f3w, barier, kt\u00f3re inni przekraczali. Prawie wszystko dzia\u0142o si\u0119 poprzez intuicj\u0119, szcz\u0119\u015bcie, jaki\u015b heroiczny wysi\u0142ek – w dniach, tygodniach stoj\u0105cych pod znakiem przymusu, przyparcia do \u015bciany, no\u017ca na gardle.\u00a0<\/p>\n
Nie uda\u0142o si\u0119 przekroczy\u0107 progu np. operowania matematyk\u0105. Rozumia\u0142em jej ide\u0119, ale nie potrafi\u0142em liczy\u0107. Nie potrafi\u0142em liczy\u0107, bo za ma\u0142o liczy\u0142em. Za ma\u0142o liczy\u0142em, bo nie mia\u0142em cierpliwo\u015bci. Nie mia\u0142em cierpliwo\u015bci, bo nie umia\u0142em znale\u017a\u0107 mentalnej drogi poprzez meandry, kt\u00f3re nale\u017ca\u0142o bada\u0107 intelektualnie, a to utrudnia\u0142y mi zbyt silne emocje, kinestetyczny styl dzia\u0142ania i my\u015blenia. M\u00f3j syn ma ten sam problem i chcia\u0142bym cho\u0107 troch\u0119 mu w tym pom\u00f3c.<\/p>\n
Pami\u0119tam, zdiagnozowa\u0142 mnie bardzo dobrze pewien asystent, na pierwszym roku, mieli\u015bmy zaj\u0119cia z chemii. Nie mia\u0142em wi\u0119kszego problemu z chemi\u0105, gdy\u017c w liceum prze\u0107wiczy\u0142 nas porz\u0105dnie nauczyciel, ojciec mojego kolegi. Ot\u00f3\u017c ten asystent wykry\u0142 u mnie wewn\u0119trzn\u0105 panik\u0119, gdy mnie przepytywa\u0142. Powiedzia\u0142 wtedy: panu potrzeba takiej spokojnej kontemplacji problemu, lekkiego podej\u015bcia, z rezerw\u0105, z lekkim tylko zaanga\u017cowaniem.<\/p>\n
Zaskoczy\u0142 mnie tym, co powiedzia\u0142, zadziwi\u0142. Niewiele rozumia\u0142em z tego, jaka szkoda, \u017ce wtedy niewiele. Ale c\u00f3\u017c to – szkoda? Nie ma na to rady. Dzi\u015b, przeje\u017cd\u017caj\u0105c w ciemno\u015bci pod g\u0142\u00f3wnym budynkiem uczelni pomy\u015bla\u0142em, \u017ce w gruncie rzeczy nie lubi\u0119 wspomnie\u0144 z nim zwi\u0105zanych. \u017be mo\u017ce nawet pomyli\u0142em studia, \u017ce trzeba by\u0142o i\u015b\u0107 na polonistyk\u0119, tak jak radzi\u0142a jedna z nauczycielek w liceum. By\u0142a nawet pewna, a mnie to nie mie\u015bci\u0142o si\u0119 w g\u0142owie. Ile musia\u0142bym tom\u00f3w przeczyta\u0107 w jeden semestr? Czy to by\u0142o dla mnie do zniesienia?<\/p>\n
Nie by\u0142o. Sam nie wiem, co by\u0142oby dla mnie do zniesienia. Chcia\u0142em by\u0107 kierowc\u0105, nikim wi\u0119cej. Tak jak m\u00f3j syn teraz, chce tylko gra\u0107 w pi\u0142k\u0119. Widzia\u0142em tylko jeden model \u017cycia i pracy, jak u moich rodzic\u00f3w – etat, biurko, to samo miejsce, osiem godzin. Nie mia\u0142em innych wzorc\u00f3w. Nie wierzy\u0142em, nie wiedzia\u0142em, \u017ce m\u00f3g\u0142bym zrobi\u0107 inaczej. Wszystko dzia\u0142o si\u0119 u mnie za wolno, o wiele wolniej ni\u017c u r\u00f3wie\u015bnik\u00f3w. Teraz mam wra\u017cenie, \u017ce przesz\u0142o\u015b\u0107 jak i tera\u017aniejsze rozmy\u015blania ton\u0105 w powodzi podobnych wspomnie\u0144 i rozmy\u015bla\u0144, u setek tysi\u0119cy i milion\u00f3w ludzi. Jestem pionkiem, jednym z niesko\u0144czonej liczby pionk\u00f3w, i jakakolwiek pr\u00f3ba zaznaczenia swojego indywidualnego istnienia jest ok\u0142amywaniem siebie.<\/p>\n
Albo chce si\u0119 w \u017cyciu czego\u015b dokona\u0107, albo kontemplowa\u0107. Z tym, \u017ce to pierwsze jest o wiele trudniejsze – do realizacji jak i p\u00f3\u017aniejszej oceny. Kto ma ocenia\u0107 owe dokonania? Czy wystarczy, je\u015bli zrobi\u0119 to sam, czy potrzebuj\u0119, by dokonania stwierdzili i inni? W jakiej skali, na jakim poziomie mnie one interesuj\u0105? To \u015bliski temat. Kontemplacja wydaje si\u0119 o wiele bezpieczniejsza. Tu nie ma \u017cadnej zewn\u0119trznej miary, opr\u00f3cz mojego w\u0142asnego prze\u017cycia i wynikaj\u0105cego z tego zadowolenia. Kontemplowa\u0107 mo\u017cna co\u015b zupe\u0142nie nieistotnego dla innych, mo\u017cna stworzy\u0107 ca\u0142y, w\u0142asny \u015bwiat, w kt\u00f3rym warto\u015b\u0107 nadaj\u0119 tylko ja. Warto\u015b\u0107 z gruntu subiektywn\u0105, tym samym woln\u0105 od iluzji i z\u0142udy obiektywno\u015bci. Czyli wobec mnie samego – uczciw\u0105.<\/p>\n
\u015amieszne – na najwy\u017cszym pi\u0119trze by\u0142o laboratorium komputerowe. Siadali\u015bmy przy terminalach du\u017cego, powa\u017cnego komputera pracuj\u0105cego pod systemem UNIX. Proste, wierszowe logowanie si\u0119 i wylogowywanie. Ekranowe programy pocztowe, \u017cadnej grafiki, \u017cadnych obrazk\u00f3w. Ma\u0142e, bursztynowe ekrany wielkich, grubych monitor\u00f3w – wielkich, bo wszystkie musia\u0142y mie\u0107 kineskopy. Pierwsza korespondencja ze \u015bwiatem. Nami\u0119tne pogaduszki moich kole\u017canek na IRCu, najprostsze, najbardziej prymitywne terminale do IRCa\u00a0 by\u0142y ustawiane wsz\u0119dzie, nawet na korytarzu, tak\u0105 cieszy\u0142 si\u0119 popularno\u015bci\u0105. Ich ekrany \u015bwieci\u0142y bursztynowo.<\/p>\n
Inny \u015bwiat zaczyna\u0142 si\u0119 po wyj\u015bciu z uczelni. Wis\u0142a pokryta kr\u0105. Bulwary za\u015bnie\u017cone. Cisza, wzgl\u0119dna, miejska cisza, na przystani, wzd\u0142u\u017c kt\u00f3rej le\u017ca\u0142y wielkie cz\u0119\u015bci pog\u0142\u0119biarki rzecznej (?), gdzie\u015b mi\u0119dzy dzisiejszym Bulwarem Podolskim a Portow\u0105. I gdzie\u015b tam, na pobliskiej ulicy, samotny Polonez, pod \u015bniegiem.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Noc\u0105 pod ko\u0142ami …<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[27],"tags":[871,870,747,269],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/niecodziennosc.kubic.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7309"}],"collection":[{"href":"http:\/\/niecodziennosc.kubic.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/niecodziennosc.kubic.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/niecodziennosc.kubic.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/niecodziennosc.kubic.info\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=7309"}],"version-history":[{"count":0,"href":"http:\/\/niecodziennosc.kubic.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7309\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/niecodziennosc.kubic.info\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=7309"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/niecodziennosc.kubic.info\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=7309"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/niecodziennosc.kubic.info\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=7309"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}