![\"Centrum](\"wp-content\/uploads\/2019\/03\/BeniCentrumKopernikafotPiotrKubic_F1A7283_F1A7283.jpg\")
<\/p>\nPopatrzcie na niego. Pr\u00f3buje stworzy\u0107 co\u015b. Nie zdradzajmy dziedziny jego pr\u00f3b. Zreszt\u0105 to niewa\u017cne. On mo\u017ce tego nie wiedzie\u0107, ale my wiemy, a przynajmniej niekt\u00f3rzy z nas wiedz\u0105, \u017ce dziedzina tworzenia nie jest wa\u017cna wobec tego, co chcemy tu zaznaczy\u0107. Tak wi\u0119c niech ci, kt\u00f3rzy nie wiedz\u0105, zaufaj\u0105 tym, kt\u00f3rzy wiedz\u0105, albo po prostu zaufajmy sobie nawzajem: to nie jest wa\u017cne, co pr\u00f3buje stworzy\u0107 nasz bohater. Czy jest to interpretacja wiersza, czy kr\u00f3tki utw\u00f3r epicki lub liryczny, czy pr\u00f3buje zagra\u0107 na fortepianie „Dla Elizy”, ale mu si\u0119 jeszcze nie udaje.<\/p>\n
Najpierw, zanim zacz\u0105\u0142 pr\u00f3bowa\u0107, b\u0142ysn\u0119\u0142a mu my\u015bl, kr\u00f3tka chwila, w kt\u00f3rej zamarzy\u0142, a nawet wydawa\u0142o mu si\u0119 realne, mo\u017ce nawet uwierzy\u0142, \u017ce m\u00f3g\u0142by tworzy\u0107 ca\u0142kiem dobrze. Nie zastanawiaj\u0105c si\u0119 d\u0142ugo i \u017cyj\u0105c ow\u0105 my\u015bl\u0105, spr\u00f3bowa\u0142. Przez godzin\u0119, mo\u017ce dwie poddawa\u0142 si\u0119 owej fali, nios\u0142a go, wi\u0119c tworzy\u0142. Nawet zachwyci\u0142 si\u0119 tym, co powsta\u0142o, a nawet s\u0105dzi\u0142, \u017ce mo\u017ce by\u0107 to pocz\u0105tek… \u017ce na pewno jest to pocz\u0105tek ca\u0142kiem niez\u0142ego dzie\u0142a. Wiara i nadzieja trwa\u0142y dwie godziny.<\/p>\n
Gdy wsta\u0142, przeszed\u0142 kilka krok\u00f3w po mieszkaniu, wygl\u0105dn\u0105\u0142 za okno, wr\u00f3ci\u0142 i spojrza\u0142, dzie\u0142o zacz\u0119\u0142o traci\u0107 sens. Czym pr\u0119dzej \u0142apa\u0142 drobne nici, kt\u00f3re jak paj\u0119czyna rozp\u0142ywa\u0142y mu si\u0119 mi\u0119dzy palcami, wreszcie pozosta\u0142 jak na placu, na kt\u00f3rym rozsypane ceg\u0142y pozostawi\u0142 w przypadkowych miejscach roztargniony murarz.<\/p>\n
<\/p>\n
Co sta\u0142o si\u0119 dalej – mogliby\u015bmy opisywa\u0107, lecz zn\u00f3w zaufajmy tym, kt\u00f3ry doskonale wiedz\u0105, co si\u0119 dzieje w takich przypadkach i twierdz\u0105, bez w\u0105tpienia, \u017ce nie ma czego opisywa\u0107.<\/p>\n
A teraz puenta. Nast\u0119pnego dnia nasz bohater zacz\u0105\u0142 wszystko od pocz\u0105tku, a nie my\u015blmy sobie, \u017ce sko\u0144czy\u0142o si\u0119 inaczej. Tak i trzeciego dnia i czwartego, a r\u00f3wnie\u017c pi\u0105tego i tak dalej, i mogliby\u015bmy zacz\u0105\u0107 podejrzewa\u0107 go o co najmniej lekkie upo\u015bledzenie, nerwic\u0119 natr\u0119ctw, uzale\u017cnienie, mani\u0119, jak i ca\u0142\u0105 gam\u0119 opisanych (i jeszcze nie opisanych) w literaturze medycznej zachowa\u0144, pochodz\u0105cych z pogranicza albo wr\u0119cz si\u0119gaj\u0105cych daleko poza granic\u0119 tego, co powszechnie uwa\u017ca si\u0119 za stan zdrowia psychicznego.<\/p>\n
Skoro ju\u017c wszcz\u0119li\u015bmy owe niecne podejrzenia, niech b\u0119dzie nam wolno jeszcze nadmieni\u0107, trzymaj\u0105c si\u0119 terminologii budowlanej, \u017ce po kilku tygodniach stan\u0119\u0142a wreszcie pierwsze ceg\u0142a na cegle. Niewa\u017cne, \u017ce uporczywy tw\u00f3rca wielokrotnie je przestawia\u0142, przymierza\u0142, rozdziela\u0142 i \u0142\u0105czy\u0142 na nowo. Wa\u017cne, \u017ce po miesi\u0105cach chronicznych dzia\u0142a\u0144 powsta\u0142o co\u015b, jak kawa\u0142ek \u015bciany z naro\u017cnikiem i pocz\u0105tkiem otworu na okno.<\/p>\n
Tak b\u0119dzie z ka\u017cdym, kto pr\u00f3buje i nie przestaje.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"