![\"Las.](\"wp-content\/uploads\/2019\/03\/_F1A4410.jpg\")
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"By\u0142 sobie raz cz\u0142owiek, kt\u00f3ry nie lubi\u0142 spa\u0107. My\u015bla\u0142 sobie: c\u00f3\u017c to za atrakcja – sen. Nic ciekawego. To najnudniejsza rzecz na \u015bwiecie. No chyba, \u017ce co\u015b si\u0119 przy\u015bni, na przyk\u0142ad jaka\u015b pogo\u0144, albo wyprawa w g\u00f3ry. Ale przed snem nigdy nie wiadomo, czy b\u0119dzie jaki\u015b sen. \u017beby by\u0142a gwarancja, \u017ce np. co drug\u0105 noc jest sen, przynajmniej co trzeci\u0105. Ale gwarancji nie ma. Tak wi\u0119c spa\u0107 – to bez sensu.<\/p>\n
Podobnie my\u015bla\u0142 ten cz\u0142owiek o myciu. Nic nie widzia\u0142 w myciu ciekawego, a by\u0142o jeszcze gorsze od spania. Bo kiedy cz\u0142owiek \u015bpi, to przynajmniej nie wie, \u017ce si\u0119 nudzi. Ale myj\u0105c si\u0119, przez ca\u0142y czas jest \u015bwiadomy tego, \u017ce si\u0119 myje, a to zmienia mycie w podw\u00f3jn\u0105 m\u0119czarni\u0119.<\/p>\n
Jeszcze gorzej by\u0142o z ubieraniem. Odk\u0105d rodzice przestali rankiem przygotowywa\u0107 mu ubranie, musia\u0142 to robi\u0107 sam. I o ile podczas mycia nie musia\u0142 o myciu szczeg\u00f3lnie my\u015ble\u0107, bo r\u0119ce same robi\u0142y, co trzeba, to kompletuj\u0105c sobie ubranie, niestety, musia\u0142 cho\u0107 chwil\u0119 si\u0119 zastanowi\u0107. O cho\u0107by wygl\u0105dn\u0105\u0107 za okno i zanotowa\u0107, jaka jest pogoda.<\/p>\n
To wydawa\u0142o mu si\u0119 absurdem. Wygl\u0105da\u0107 za okno po to, \u017ceby skompletowa\u0107 ubranie? G\u0142upota kompletna, w\u0142a\u015bnie. Za okno si\u0119 wygl\u0105da, by podziwia\u0107 ob\u0142oki. I nieraz si\u0119 zdarza\u0142o, \u017ce cz\u0142owiek ten zatrzymywa\u0142 si\u0119 przy oknie, patrzy\u0142 w g\u00f3r\u0119, a minuty up\u0142ywa\u0142y, a\u017c sp\u00f3\u017ania\u0142 si\u0119 do pracy z tego powodu.<\/p>\n
Cz\u0142owiek ten m\u00f3g\u0142by \u017cy\u0107 tak i \u017cy\u0107, przez ca\u0142e \u017cycie, bo przecie\u017c ka\u017cdy mo\u017ce lubi\u0107 to, co chce i ka\u017cdy mo\u017ce mie\u0107 swoje pogl\u0105dy. Gdyby nie drobne trudno\u015bci, kt\u00f3re zacz\u0119\u0142y si\u0119 pojawia\u0107, a potem wcale nie znika\u0142y, tylko by\u0142y coraz wi\u0119ksze. Na przyk\u0142ad oczy stawa\u0142y mu si\u0119 coraz bardziej czerwone, tak czerwone, \u017ce nie tylko s\u0105siedzi i pani z kiosku naprzeciwko, ale nawet dobrzy znajomi przestali go poznawa\u0107. Poza tym cz\u0142owiek zacz\u0105\u0142 zapomina\u0107 o r\u00f3\u017cnych sprawach, zapomnia\u0142 na przyk\u0142ad kiedy\u015b, gdzie mieszka i jak mo\u017ce dojecha\u0107 do swojego domu.<\/p>\n
Cz\u0142owiek poczu\u0142 te\u017c kiedy\u015b, jak co\u015b go sw\u0119dzi na plecach. Nie zdziwi\u0142 si\u0119 bardzo, bo ka\u017cdego co\u015b czasem sw\u0119dzi. Ale nawet kiedy si\u0119 podrapa\u0142, nie przesta\u0142o sw\u0119dzi\u0107. A potem sw\u0119dzi\u0142y go nie tylko plecy, ale r\u0119ce, nogi i inne cz\u0119\u015bci cia\u0142a tak, \u017ce nie m\u00f3g\u0142 my\u015ble\u0107 o niczym innym, jak o tym sw\u0119dzeniu.<\/p>\n
Nie m\u00f3wi\u0105c ju\u017c, \u017ce kiedy\u015b przyszed\u0142 do pracy w ko\u017cuchu, mimo, \u017ce by\u0142 \u015brodek lata; i rozchorowa\u0142 si\u0119 z przegrzania i musia\u0142 le\u017ce\u0107 w \u0142\u00f3\u017cku, z czego jego kierownik by\u0142 bardzo niezadowolony.<\/p>\n
Chc\u0105c nie chc\u0105c cz\u0142owiek musia\u0142 co\u015b w swoim \u017cyciu zmieni\u0107, ale nie wiedzia\u0142 jak, w ka\u017cdym razie zrozumia\u0142, \u017ce tak dalej by\u0107 nie mo\u017ce. Na sam\u0105 my\u015bl, \u017ce mia\u0142by zacz\u0105\u0107 robi\u0107 co\u015b, o czym my\u015bla\u0142, \u017ce jest bez sensu, odechciewa\u0142o mu si\u0119 \u017cy\u0107; i s\u0105dzi\u0142 ju\u017c, \u017ce lepiej nie \u017cy\u0107, ni\u017c przekona\u0107 si\u0119 do spania, mycia i ubierania. Lecz \u017cy\u0107 rzeczywi\u015bcie by\u0142o mu coraz trudniej, z powodu sw\u0119dzenia i k\u0142opot\u00f3w z pami\u0119ci\u0105, i czasem czu\u0142, \u017ce niedaleko jest od \u015bmierci, a wtedy sam nie wiedzia\u0142, czy chce umiera\u0107, czy jednak \u017cy\u0107.<\/p>\n
W ko\u0144cu jego znajomy poradzi\u0142 mu, \u017ceby polubi\u0142 \u0142\u00f3\u017cko, \u0142azienk\u0119 oraz szaf\u0119 z ubraniami. Znajomy powiedzia\u0142 to ot tak sobie, bo gdyby by\u0142 \u015bwiadomy, jak\u0105 nienawi\u015bci\u0105 darzy cz\u0142owiek te miejsca, nigdy nie odwa\u017cy\u0142by si\u0119 wypowiedzie\u0107 tak nierozwa\u017cnej, w tym kontek\u015bcie, rady. Zreszt\u0105 nie by\u0142 to bardzo bliski znajomy, dlatego nasz bohater powstrzyma\u0142 si\u0119 od wybuchu w\u015bciek\u0142o\u015bci, na szcz\u0119\u015bcie.<\/p>\n
Nie maj\u0105c wielkiego wyboru jak umiera\u0107, albo polubi\u0107 \u0142\u00f3\u017cko, cz\u0142owiek spr\u00f3bowa\u0142 polubi\u0107. „To bez sensu” powtarza\u0142 sobie, ale pr\u00f3bowa\u0142. W ko\u0144cu wydawa\u0142o mu si\u0119, \u017ce co\u015b pozytywnego czuje, le\u017c\u0105c w po\u015bcieli. Nawet da\u0142o si\u0119 wytrzyma\u0107. Sam nie wiedzia\u0142 kiedy, usn\u0105\u0142, a kiedy si\u0119 obudzi\u0142, jego pami\u0119\u0107 od\u017cy\u0142a na tyle, \u017ce znalaz\u0142 zgubiony przed kilkoma dniami ulubiony tablet. „O, jest poprawa”, pomy\u015bla\u0142.<\/p>\n
W \u0142azience postawi\u0142 radio i kiedy si\u0119 goli\u0142 lub bra\u0142 prysznic, m\u00f3g\u0142 s\u0142ucha\u0107 zapowiedzi nowych wystaw i koncert\u00f3w, a ju\u017c nuda przesta\u0142a mu doskwiera\u0107. Za\u015b kiedy szed\u0142 ulic\u0105 ubrany w dobrane do pogody ubranie, to widzia\u0142, \u017ce ludzie ju\u017c nie odwracaj\u0105 si\u0119 od niego, nie u\u015bmiechaj\u0105 dziwnie, a ci, kt\u00f3rzy przedtem pukali si\u0119 w czo\u0142o, teraz ju\u017c si\u0119 nie pukaj\u0105.<\/p>\n
Wyda\u0142o mu si\u0119 to dziwne i nawet niemo\u017cliwe, \u017ce co\u015b si\u0119 zmieni\u0142o, chyba na lepsze, a on sam nie jest w\u015bciek\u0142y i nawet specjalnie zdenerwowany. Bo wieczorem, zbli\u017caj\u0105c si\u0119 do \u0142\u00f3\u017cka, nie czuje wstr\u0119tu, poranna toaleta nie jest pasmem udr\u0119ki, a dobieranie garderoby sta\u0142o si\u0119 nawet ciekawe. „Nie, to chyba nie jestem ja” m\u00f3wi\u0142 ten cz\u0142owiek o sobie, ale patrzy\u0142 na siebie w lustrze i wygl\u0105da\u0142o na to, \u017ce to jednak on, ten sam.<\/p>\n
Niemniej ucieszy\u0142 si\u0119 jego kierownik. By\u0142 tak zadowolony, \u017ce pozwoli\u0142 cz\u0142owiekowi zainstalowa\u0107 ma\u0142\u0105 le\u017cank\u0119 w pracy, aby cz\u0142owiek m\u00f3g\u0142 si\u0119 zdrzemn\u0105\u0107; oczywi\u015bcie od czasu do czasu, co kiedy\u015b by\u0142o nie do pomy\u015blenia. Tak wi\u0119c mo\u017cna polubi\u0107 to, co wydaje si\u0119 do polubienia niemo\u017cliwe, lecz udaje si\u0119 wtedy, kiedy polubienie jest jedynym wyj\u015bciem, opr\u00f3cz \u015bmierci, oczywi\u015bcie. <\/p>\n
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"