![\"pejza\u017c,fotPiotrKubic\"](\"wp-content\/uploads\/2019\/03\/pejzaz_F1A3661fotPiotrKubic.jpg\")
<\/p>\nWieczorem zmusza siebie, by zasn\u0105\u0107. Rankiem stwierdza ze spokojem, \u017ce zn\u00f3w zmartwychwstaje. Lecz gdyby nie otworzy\u0142 oczu, nie stwierdzi\u0142by, a jego spok\u00f3j nie by\u0142oby zm\u0105cony, co si\u0119 rozumie samo przez si\u0119. Za to wie, \u017ce spok\u00f3j innych os\u00f3b przesta\u0142by istnie\u0107, i to na d\u0142ugo.<\/p>\n
Sen przypomina \u015bmier\u0107. Oddanie siebie we w\u0142adanie czego\u015b nieokre\u015blonego. Niewierny Tomasz nie dowierza, \u017ce „jutro” nie b\u0119dzie si\u0119 r\u00f3\u017cni\u0107 niczym szczeg\u00f3lnym od „dzisiaj”. Jutro, o ile b\u0119dzie mu dane, rozpocznie \u017cycie na nowo. To, \u017ce pozostan\u0105 stare d\u0142ugi do sp\u0142acenia, i ci\u0105g\u0142o\u015b\u0107 innych, codziennych spraw – to nie ma wi\u0119kszego znaczenia. Ka\u017cdy dzie\u0144 to oddzielne \u017cycie, wieczorem ko\u0144czy si\u0119, a rano, je\u015bli ju\u017c, \u0142askawie si\u0119 zaczyna. Trzeba wi\u0119c dobrowolnie sk\u0142oni\u0107 g\u0142ow\u0119 pod top\u00f3r, i pozwoli\u0107 jej zasn\u0105\u0107. W chwili, kt\u00f3rej nigdy nie mo\u017cna precyzyjnie przewidzie\u0107, spada niewidzialna zas\u0142ona, niczym n\u00f3\u017c, i odcina \u015bwiadomo\u015b\u0107.<\/p>\n
Lecz jeszcze, przed snem, na u\u0142amek sekundy, wspomnienie. Dzi\u015b przyby\u0142, niezapowiedziany, ciep\u0142y wiosenny wiatr. Szumia\u0142y ga\u0142\u0119zie drzew, jeszcze bezlistne, bo z dopiero co p\u0119kaj\u0105cymi p\u0105kami. Tak wiatr mo\u017ce szumie\u0107 tylko w\u015br\u00f3d nagich konar\u00f3w. Z wn\u0119trza domu, wieczorem, trudno by\u0142o odr\u00f3\u017cni\u0107, czy to jeszcze wiatr, czy ju\u017c deszcz, kt\u00f3ry zreszt\u0105 te\u017c przyby\u0142 nagle, niespodziewanie. I nie szele\u015bci on, bo jak wspomnieli\u015bmy, ci\u0105gle nie ma na czym, bo p\u0105ki dopiero p\u0119kaj\u0105.<\/p>\n
<\/p>\n
W\u015br\u00f3d tych p\u0105k\u00f3w, wiosennego wiatru mi\u0119dzy pustymi konarami i kropli zagubionego deszczu, ludzkie codzienne prace jawi\u0105 si\u0119 jako niepowa\u017cna, ma\u0142o potrzebna zabawa. Lecz czy to cho\u0107by w cz\u0119\u015bci s\u0142uszna prawda? Czy to tylko pusta refleksja cz\u0142owieka, kt\u00f3ry nie musi, akurat w tym momencie, walczy\u0107 codziennie o przetrwanie. Co zreszt\u0105 znaczy: walczy\u0107 o przetrwanie? Ha, czy samo to pytanie nie \u015bwiadczy o tym, \u017ce nie o przetrwanie tu chodzi?<\/p>\n
Mo\u017ce pytania o sens maj\u0105 okazj\u0119 stawia\u0107 ci, kt\u00f3rzy nie musz\u0105 walczy\u0107 o przetrwanie, dlatego maj\u0105 czas i si\u0142\u0119 stawia\u0107 pytania o sens? Wynika\u0142aby z tego jaka\u015b ironia losu, paradoks, absurd. Cz\u0142owiek walcz\u0105cy o przetrwanie nie ma czasu zada\u0107 sobie pytania o sens, a kiedy wreszcie mo\u017ce zada\u0107 pytanie o sens, bo nie musi ju\u017c walczy\u0107 o przetrwania, to wola\u0142by nie mie\u0107 czasu go sobie zadawa\u0107.<\/p>\n
W\u0142a\u015bnie teraz, wieczorem, w oczekiwaniu na ostrze, kt\u00f3re spadnie i odetnie \u015bwiadomo\u015b\u0107, przybywaj\u0105, mo\u017ce wraz z wiatrem, pytania. Szalony p\u0119d do tw\u00f3rczo\u015bci, kiedy\u015b w\u0142a\u015bciwy tylko tw\u00f3rcom, dzisiaj ogarnia wszystkich. Kreatywno\u015b\u0107 ma by\u0107 lekarstwem na niedol\u0119 \u017cycia na padole \u0142ez<\/em>. Tw\u00f3rczo\u015bci tej, coraz cz\u0119\u015bciej, nie ma ju\u017c kto kontemplowa\u0107. Wystarczy spojrze\u0107 na facebooka, by stwierdzi\u0107, \u017ce liczba tw\u00f3rc\u00f3w zaczyna przewy\u017csza\u0107 liczb\u0119 odbiorc\u00f3w. Podobnie dzieje si\u0119 w innych dziedzinach \u017cycia. W bogactwie swoich ofert z trudno\u015bci\u0105 orientuj\u0105 si\u0119 np. firmy telekomunikacyjne. Konsultanci centr\u00f3w telefonicznej obs\u0142ugi klienta nie wiedz\u0105 cz\u0119sto nic konkretnego. Obietnice przewy\u017cszaj\u0105 mo\u017cliwo\u015bci ich realizacji, a chwalenie si\u0119 nowymi mo\u017cliwo\u015bciami staje si\u0119 fikcj\u0105.<\/p>\n Jakie znaczenie, wobec codziennego szale\u0144czego tempa pracy, maj\u0105 p\u0142yn\u0105ce, niekszta\u0142tne ob\u0142oki, p\u0119dzone zwyk\u0142ym, nieszczeg\u00f3lnym wiatrem? To st\u0105d bierze si\u0119 zesp\u00f3\u0142 napi\u0119cia wieczornego<\/em>. Z t\u0119sknoty, by nie by\u0107 kreatywnym, cho\u0107 jeden dzie\u0144. By jutro spojrze\u0107 na niebo i pos\u0142ucha\u0107 wiatru, szemrz\u0105cego w\u015br\u00f3d konar\u00f3w, a wkr\u00f3tce – w\u015br\u00f3d li\u015bci. By nie przegapi\u0107 li\u015bci, zanim opadn\u0105, przecie\u017c to zaledwie mgnienie.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Wieczorem zmusza …<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[27],"tags":[324,676,327,755,112,886,881],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/niecodziennosc.kubic.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7535"}],"collection":[{"href":"http:\/\/niecodziennosc.kubic.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/niecodziennosc.kubic.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/niecodziennosc.kubic.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/niecodziennosc.kubic.info\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=7535"}],"version-history":[{"count":0,"href":"http:\/\/niecodziennosc.kubic.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7535\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/niecodziennosc.kubic.info\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=7535"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/niecodziennosc.kubic.info\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=7535"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/niecodziennosc.kubic.info\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=7535"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}