![\"cmentarz\"](\"wp-content\/uploads\/2019\/03\/_MG_2539.jpg\" "\\"cmentarz\\"")
<\/p>\nza plecami ma pi\u0119trowe \u0142\u00f3\u017cko, na kt\u00f3rym usypiaj\u0105 dzieci. Okno jest na pi\u0119trze, wychodzi na podw\u00f3rko (nawet nie podw\u00f3rze), zamkni\u0119te z drugiej strony budynkiem, b\u0119d\u0105cym kiedy\u015b stodo\u0142\u0105. Jeszcze nieca\u0142e dwa lata temu mia\u0142by naprzeciwko siebie spadzisty dach pokryty dach\u00f3wk\u0105, a teraz, poniewa\u017c dach zamieniono na p\u0142aski, otwiera si\u0119 dalej widok na ogr\u00f3d.<\/p>\n
Ale jaki tam, widok, o tej godzinie. P\u00f3\u017ana jesie\u0144, i o wp\u00f3\u0142 do jedenastej w nocy; niewiele przecie\u017c wida\u0107. Dwie lampy w oddali, kt\u00f3rych \u015bwiat\u0142o przebija si\u0119 mi\u0119dzy konarami drzew. \u017be to konary, to si\u0119 tylko domy\u015bla, bo przesuwaj\u0105c g\u0142ow\u0105 w prawo lub lewo o kilkana\u015bcie centymetr\u00f3w widzi, \u017ce lampy nikn\u0105 i pojawiaj\u0105 si\u0119 znowu. Z prawej strony \u015bwiec\u0105 lampki na grobach, najbli\u017csze w odleg\u0142o\u015bci nieca\u0142ych stu metr\u00f3w.<\/p>\n
<\/p>\n
Ksi\u0119\u017cyc blisko pe\u0142ni, ale to mo\u017ce po\u015bwiata miasteczka daje aur\u0119 nieba. Pi\u0119tro ni\u017cej ogl\u0105daj\u0105 telewizj\u0119, a mo\u017ce \u015bwiec\u0105 te\u017c ma\u0142\u0105 lampk\u0119. Te resztki \u015bwiat\u0142a objawiaj\u0105 nieruchomy, ciemny, gnu\u015bny niestety krajobraz. Gdyby spad\u0142 \u015bnieg, to zdarzy\u0142oby si\u0119 co\u015b por\u00f3wnywalnego z cudem, na kt\u00f3ry wszyscy zdaj\u0105 si\u0119 czeka\u0107.<\/p>\n
Siedzi pod uchylonym oknem, wbrew zasadzie, \u017ce jako cz\u0142owiek chorowity ju\u017c od dziecka, powinien si\u0119 pilnowa\u0107<\/em>. I oczywi\u015bcie oraz nieodwo\u0142alnie, absolutnie nie siedzie\u0107 pod uchylonym oknem, gdy temperatura na zewn\u0105trz zbli\u017ca si\u0119 do zera. Uchyli\u0142 okno dlatego, aby us\u0142ysze\u0107, czy \u015bwiat na zewn\u0105trz jeszcze \u017cyje.<\/p>\n \u017byje s\u0142abo. To i dobrze. O tej porze docieraj\u0105, przez cisz\u0119, odg\u0142osy poci\u0105g\u00f3w ze stacji kolejowej, zza dw\u00f3ch kilometr\u00f3w. Zostawi\u0142 tam dzi\u015b swoj\u0105 dziewczyn\u0119, kt\u00f3ra wsiad\u0142a, z baga\u017cem, do w\u0119druj\u0105cej stonogi. Wsiad\u0142a i pojecha\u0142a \u0142a\u0144cuszkiem podr\u00f3\u017cnym, kt\u00f3ry zacz\u0105\u0142 si\u0119 tak \u015bmiesznie, w\u0142a\u015bnie tutaj, na przyb\u0142oconym podw\u00f3rku s\u0105siaduj\u0105cym z ogrodem – milcz\u0105cym, szarym, nieu\u017cytym p\u00f3\u017an\u0105 jesieni\u0105. Dziewczyna omija\u0142a ka\u0142u\u017ce, id\u0105c w wypastowanych, czarnych, wysokich butach w stron\u0119 samochodu. Potem stonoga zawioz\u0142a j\u0105 do eleganckiego miasta, stolicy. A dalej \u0142a\u0144cuszek prowadzi do Wiednia i Kiszyniowa. Ale \u015bmieszne! We wtorek b\u0119dzie te\u017c na chwil\u0119 w Kijowie. \u015amia\u0107 mu si\u0119 chce, gdy stoi w oknie i czeka po prostu na \u015bnieg, kt\u00f3ry przykryje zmartwia\u0142y ogr\u00f3d. Martwota wtedy nie zniknie, stanie si\u0119 tylko szlachetna, z akcentem wieczno\u015bci, mo\u017ce anielska.<\/p>\n Powiew nadchodz\u0105cy zza okna niesie pierwotn\u0105 tajemnic\u0119, kt\u00f3ra szepce: nale\u017cysz do mnie. \u017badna to tajemnica… To oczywisto\u015b\u0107, \u017ce nale\u017cy do tego powiewu, do tego b\u0142ota, tej martwoty jesiennej r\u00f3wnie\u017c. \u017be bli\u017cej mu do nich, ni\u017c do roz\u015bwietlonych europejskich stolic, klimatyzowanych, hermetycznych pomieszcze\u0144, sterylnych ekran\u00f3w komputer\u00f3w, czy kokpit\u00f3w aut wy\u015bcie\u0142anych sk\u00f3r\u0105 (sztuczn\u0105). Nale\u017cy do kurzu, ziemi, roli, tej gleby, tego wiatru, tego ch\u0142odu, tych konar\u00f3w, z kt\u00f3rych si\u0119 wywodzimy. I one pr\u0119dzej czy p\u00f3\u017aniej upomn\u0105 si\u0119 o niego.<\/p>\n To \u017cycie to wycieczka, z kt\u00f3rej kiedy\u015b powr\u00f3ci – do swoich, do wieczno\u015bci, do czego\u015b, o czym my\u015bl nie pozwala teraz swobodnie oddycha\u0107. Ale w\u0142a\u015bnie wtedy oddycha\u0107 ju\u017c nie b\u0119dzie potrzeba.<\/p>\n Boi si\u0119? Czy przypuszcza\u0142by, \u017ce samymi s\u0142owami mo\u017cna wzbudzi\u0107 to uczucie – strach powi\u0105zany jednocze\u015bnie z zachwytem? Lecz to nie tylko s\u0142owa, one s\u0105 tylko no\u015bnikiem. To uczucie jest w nas…<\/p>\n za plecami ma …<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[27],"tags":[339,413,186],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/niecodziennosc.kubic.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7730"}],"collection":[{"href":"http:\/\/niecodziennosc.kubic.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/niecodziennosc.kubic.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/niecodziennosc.kubic.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/niecodziennosc.kubic.info\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=7730"}],"version-history":[{"count":0,"href":"http:\/\/niecodziennosc.kubic.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7730\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/niecodziennosc.kubic.info\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=7730"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/niecodziennosc.kubic.info\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=7730"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/niecodziennosc.kubic.info\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=7730"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}![\"cmentarz\"](\"wp-content\/uploads\/2019\/03\/_MG_0309.jpg\")
<\/p>\n![\"Brama](\"wp-content\/uploads\/2019\/03\/_MG_8456.jpg\")
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"