{"id":8532,"date":"2007-06-30T21:10:02","date_gmt":"2007-06-30T19:10:02","guid":{"rendered":"http:\/\/niecodziennosc.kubic.info\/index.php\/2007\/06\/30\/oko-nie-nasyci-sie-patrzeniem\/"},"modified":"2019-05-05T01:42:22","modified_gmt":"2019-05-04T23:42:22","slug":"oko-nie-nasyci-sie-patrzeniem","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/niecodziennosc.kubic.info\/?p=8532","title":{"rendered":"Oko nie nasyci si\u0119 patrzeniem…"},"content":{"rendered":"
M\u00f3wienie jest wysi\u0142kiem: nie zdo\u0142a cz\u0142owiek wyrazi\u0107 wszystkiego s\u0142owami. Nie nasyci si\u0119 oko patrzeniem ani ucho nape\u0142ni s\u0142uchaniem.
<\/span><\/div>\n
\n
Koh 1,8<\/span><\/div>\n


<\/span><\/div>\n

To kr\u00f3tkie zdanie przywo\u0142uje u mnie wiele skojarze\u0144, przypuszczam, \u017ce im b\u0119d\u0119 starszy, tym wi\u0119cej. Kto\u015b dzisi\u0105tki, setki, tysi\u0105ce lat temu napisa\u0142 zdanie, a ja dzisiaj z mozo\u0142em odkrywam niekt\u00f3re z jego znacze\u0144. <\/span><\/p>\n

Nie zdo\u0142am wyrazi\u0107 wszystkiego s\u0142owami. Nawet nie musz\u0119. Nie trzeba. A nawet, czasem, jest to szkodliwe. Patrzysz na swoj\u0105 przyjaci\u00f3\u0142k\u0119, chcia\u0142by\u015b co\u015b powiedzie\u0107… Patrzysz, patrzysz chwil\u0119, i widzisz, \u017ce ona to ju\u017c wie. Wystarczy u\u015bmiech, gest. S\u0142owa nie trzeba, s\u0142owo – wprost, niewyszukane, niedobrane, nieostro\u017cne – zniszczy co\u015b… Jakby odar\u0142o z p\u0142atk\u00f3w kwiat po to, aby pokaza\u0107 jego wn\u0119trze. <\/p>\n

Oko nie nasyci si\u0119 patrzeniem, ucho – nie nape\u0142ni s\u0142uchaniem. Dla Koheleta to pow\u00f3d do nazwania \u015bwiata wok\u00f3\u0142 „marno\u015bci\u0105”. A dla mnie – nie sko\u0144czon\u0105 jeszcze pi\u0119kn\u0105 fascynacj\u0105. <\/p>\n

Zn\u00f3w lato. Zn\u00f3w jesie\u0144, zima. Zn\u00f3w wiosna. Wydaje mi si\u0119, \u017ce m\u00f3g\u0142bym to prze\u017cywa\u0107 w niesko\u0144czono\u015b\u0107. Fakt, \u017ce jest ci\u0105gle tyle rzeczy do poznania sprawia, \u017ce ka\u017cdego dnia kr\u0119c\u0119 g\u0142ow\u0105 z fascynacj\u0105 i niedowierzaniem – \u017ce jeszcze z tylu rzeczy, cz\u0119sto prostych, codziennych, nie zdawa\u0142em sobie sprawy. <\/p>\n

Ioan\u0119, moj\u0105 \u017con\u0119, poznaj\u0119 ka\u017cdego roku. W tym roku mamy dziesi\u0119ciolecie. Ona si\u0119 zmienia, ja si\u0119 zmieniam. Czasem wracam my\u015bl\u0105 do naszego pierwszego spotkania, jak do jakiej\u015b bajki. A czasem wydaje mi si\u0119 nieprawdopodobne, \u017ce tak, jak ja j\u0105 zna\u0142em osiem, pi\u0119\u0107, trzy lata temu, mogli\u015bmy jako\u015b razem \u017cy\u0107. Ale i tak ci\u0105gle jeszcze jej nie znam, i nie wiem, czy zd\u0105\u017c\u0119…<\/p>\n

Chcia\u0142bym, \u017ceby stan\u0119\u0142o teraz jedno wa\u017cne zdanie – otwartym tekstem, bez niedopowiedze\u0144. Tak rzadko s\u0142ysz\u0119 podobne deklaracje, rzadko spotykam ludzi, kt\u00f3rzy chcieliby co\u015b takiego wprost powiedzie\u0107. <\/p>\n

Dzia\u0142ania mojego \u017cycia podejmuj\u0119 po to, aby poszukiwa\u0107 pewnej tajemnicy. Szukam Boga. <\/p>\n

Nie jestem jakim\u015b bohaterem wiary, zakonnikiem w cywilu, nie jestem ani m\u0119drcem, ani moralist\u0105. <\/span>Nie jestem idea\u0142em, zdarza\u0142y si\u0119 rzeczy, kt\u00f3re chcia\u0142bym wymaza\u0107 z pami\u0119ci i z rzeczywisto\u015bci. Ale jednocze\u015bnie czuj\u0119, \u017ce bez Niego moje \u017cycie mia\u0142oby niewielki sens. On jest sensem mojego \u017cycia, kt\u00f3rego poszukuj\u0119 ci\u0105gle. Powsta\u0142em po to, aby Go poszukiwa\u0107, pr\u00f3bowa\u0107 zrozumie\u0107 – poprzez ludzi i zdarzenia, kt\u00f3re dziej\u0105 si\u0119 blisko mnie. <\/p>\n

<\/span><\/p>\n

Bo w rzeczywisto\u015bci jest On niedaleko od ka\u017cdego z nas. Bo w nim \u017cyjemy, poruszamy si\u0119 i jeste\u015bmy, jak te\u017c powiedzieli niekt\u00f3rzy z waszych poet\u00f3w: Jeste\u015bmy bowiem z Jego rodu.<\/span><\/span><\/div>\n

Dz 17,27-28<\/span><\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"