{"id":8586,"date":"2006-10-28T00:46:33","date_gmt":"2006-10-27T22:46:33","guid":{"rendered":"http:\/\/niecodziennosc.kubic.info\/index.php\/2006\/10\/28\/lem-ateista-przez-ostroznosc\/"},"modified":"2006-10-28T00:46:33","modified_gmt":"2006-10-27T22:46:33","slug":"lem-ateista-przez-ostroznosc","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/niecodziennosc.kubic.info\/?p=8586","title":{"rendered":"Lem ateist\u0105 przez ostro\u017cno\u015b\u0107"},"content":{"rendered":"

W nocy obudzi\u0142o mnie prze\u015bwiadczenie, \u017ce co\u015b nie jest tak. Po d\u0142u\u017cszej chwili przekona\u0142em sam siebie, \u017ce musz\u0119 si\u0119gn\u0105\u0107 po s\u0142odycze. Hipoglikemia, najwi\u0119kszy, b\u0142yskawicznnie obezw\u0142adniaj\u0105cy wr\u00f3g cukrzyka. Otworzy\u0142em szeroko oczy, gdy\u017c za ka\u017cdym ich przymkni\u0119ciem uderza\u0142a we mnie pot\u0119\u017cna, jak ra\u017cenie pr\u0105dem, parali\u017cuj\u0105ca drgawka…<\/p>\n

Czekaj\u0105c w p\u00f3\u0142mroku na doj\u015bcie do siebie odkry\u0142em, \u017ce…<\/p>\n

Zawsze wydawa\u0142o mi si\u0119, \u017ce starcy umieraj\u0105 zm\u0119czeni \u017cyciem. \u017be po d\u0142ugim \u017cyciu dojrzewaj\u0105 do \u015bmierci, spodziewaj\u0105 si\u0119 jej, "przyst\u0119puj\u0105" do niej. Ale w\u0142a\u015bnie tkn\u0119\u0142o mnie nag\u0142e prze\u015bwiadczenie, \u017ce tak wcale nie musi by\u0107…<\/p>\n

<\/font><\/p>\n

Ja to ja. Ten sam, kt\u00f3ry mia\u0142em 9 lat, na moich pierwszych samodzielnych wakacjach. Ten sam, kt\u00f3ry myl\u0105c trop rodziny i przyjaci\u00f3\u0142, u kt\u00f3rych mieszka\u0142em na stancji, w Wielkanoc wychodzi\u0142em z rowerem na \u015anie\u017cnic\u0119, \u015bpi\u0105c tam samotnie w wielkim na <\/font>kilkadziesi\u0105t miejsc <\/font>schonisku. Ten sam, kt\u00f3ry tropi\u0142 drgnienia w\u0142asnego serca wobec tej niepoj\u0119tej, cho\u0107 inspiruj\u0105cej i nie niesko\u0144czonej po\u0142owy rodzaju ludzkiego. Kt\u00f3ry triumfuje we frazach pentatoniki na klawiaturze, za\u015b innym zn\u00f3w razem pogr\u0105\u017ca si\u0119 w desperackiej z\u0142o\u015bci wobec ca\u0142ego \u015bwiata. <\/p>\n

Jestem ci\u0105gle ten sam, ja, cho\u0107 nie taki sam. Umr\u0119 maj\u0105c dziewi\u0119c lat, tylko z wi\u0119kszym baga\u017cem obserwacji, wiedzy o tym, co za chwil\u0119 si\u0119 stanie. Z lepsz\u0105 obron\u0105 przed zakusami, wi\u0119ksz\u0105 pewno\u015bci\u0105 siebie. Ale to ci\u0105gle ja, kt\u00f3ry, maj\u0105c teraz 34 lata, idzie z wra\u017ceniem, \u017ce dopiero teraz poznaje \u017cycie, teraz czego\u015b naprawd\u0119 si\u0119 uczy, \u017ce teraz rusza do przodu. <\/p>\n

C<\/font><\/font>hwyci\u0142a mnie obawa, \u017ce wtedy, za trzydzie\u015bci, czterdzie\u015bci lat, je\u015bli cukrzyca pozwoli, b\u0119d\u0119 ci\u0105gle taki sam, \u017ce b\u0119d\u0119 ci\u0105gle czeka\u0142 na to, co b\u0119dzie, cho\u0107 ju\u017c nie w tym \u017cyciu. D\u0142awi mnie my\u015bl, \u017ce, tak jak pewien starzec, na pytanie: jak min\u0119\u0142o mu \u017cycie, podejd\u0119 do drzwi, otworz\u0119 i zamkn\u0119, i powiem – w\u0142a\u015bnie tak szybko i niepostrze\u017cenie. Skr\u0119cam si\u0119 na my\u015bl, \u017ce to, czemu po\u015bwi\u0119cam teraz moje si\u0142y, nie b\u0119dzie przeze mnie ocenione jako warte zachodu. \u017be b\u0119d\u0119 musia\u0142 odej\u015b\u0107, nie maj\u0105c na to wcale ochoty. <\/p>\n

Kocham \u017cycie, kocham zdolno\u015b\u0107 cz\u0142owieka do dostrzegania pi\u0119kna. Kocham \u015bwiat, kt\u00f3ry przygotowa\u0142 dla mnie B\u00f3g, bo tylko tak umiem dostrzec sens mojego istnienia. Niekt\u00f3rzy m\u00f3wi\u0105, \u017ce poszukiwanie sensu jest ludzk\u0105 imaginacj\u0105, ale dla mnie jest dowodem sensu istnienia. \u015awiat zosta\u0142 tak skonstruowany, \u017ceby pr\u0119dzej lub p\u00f3\u017aniej doprowadzi\u0142 do powstania istoty, kt\u00f3ra potwierdzi jego istnienie. Jest to dla mnie oczywiste, ewidentne, to wynika z tego, co przeczyta\u0142em na styku nauki i filozofii, i z mojego w\u0142asnego uczucia. Mistrzowsko okre\u015bli\u0142 to Pawe\u0142 z Tarsu: On [B\u00f3g] Okre\u015bli\u0142 w\u0142a\u015bciwie czasy i granice ich zamieszkania, aby szukali Boga, czy nie znajd\u0105 Go niejako po omacku. Bo w rzeczywisto\u015bci jest On niedaleko od ka\u017cdego z nas.<\/span> (<\/font>Dz 17:26-27). <\/p>\n

\u017byjemy jak w kokonie, pod kloszem, w cieplarnianych warunkach na Ziemi, jak w \u0142onie, z kt\u00f3rego gdy cho\u0107 na chwil\u0119 wychyniemy, czy to w kosmos, czy w g\u0142\u0119biny, musimy sztucznie chroni\u0107 nasz\u0105 kruch\u0105 egzystencj\u0119. Nasze zmys\u0142y, palce, zbyt grube by zmaca\u0107 cegie\u0142ki materii, zbyt ma\u0142e by si\u0119gn\u0105\u0107 gwiazd. Tam, gdzie nieokre\u015blono\u015b\u0107 rozmywa nasz \u015bwiat, gdzie pulsary i granice czasoprzestrzeni, tam ko\u0144czy si\u0119 klosz naszego \u015bwiata, przeznaczonego dla nas. Sami, materialnie, jeste\u015bmy niczym, pustk\u0105 bardziej ni\u017c materi\u0105. Nasze cia\u0142a to tylko scenografia, w kt\u00f3rej wykreowa\u0107 ma si\u0119 \u015bwiadomo\u015b\u0107 – ten duch i sens. Ludzkie uczucie, ponad, pomimo si\u0142 materii. Walka o zdrowie ma\u0142ego dziecka, o zgod\u0119 w rodzinie, o \u017con\u0119, dziadka… Kompromis, cho\u0107 idea\u0142, pokora, cho\u0107 stanowczo\u015b\u0107 i nieugi\u0119to\u015b\u0107. Mi\u0142o\u015b\u0107, wbrew. To jest sens zaistnienia kiedy\u015b tam tych proton\u00f3w i neutron\u00f3w, tego pola informacyjno-energetycznego, z kt\u00f3re utkany jest nasz \u015bwiat i my. "Tak bowiem B\u00f3g umi\u0142owa\u0142 \u015bwiat, \u017ce Syna swego Jednorodzonego da\u0142, aby ka\u017cdy, kto w Niego wierzy, nie zgin\u0105\u0142, ale mia\u0142 \u017cycie wieczne." <\/font>Jn 3:16<\/font>

Jestem przekonany, \u017ce cz\u0142owiek jest stworzony do \u017cycia bez ko\u0144ca. Mam kilka dowod\u00f3w, kt\u00f3re raczej czuj\u0119, s\u0105 wsparte nadziej\u0105, wiar\u0105 w sens. Je\u015bli to wszystko, co nas spotyka, ma mie\u0107 sens, to musi istnie\u017c \u017cycie wieczne. I powstanie od umar\u0142ych. To jasne, to wynika z mojego \u017cycia. <\/p>\n

Nierealne? Nieprawdopodobne? Mrzonki, biedne nadzieje biednej \u015bwiadomo\u015bci ludzkiej, skazanej na zag\u0142ad\u0119? B\u00f3g nie odpowiada…? Dlaczego? Czemu pozostawia nas samych, nie zagrzmi z nieba, nie udowodni, nie zrobi porz\u0105dku… Dlaczego? Nie wiem, mog\u0119 przypuszcza\u0107. Tkwimy w pacie, z kt\u00f3rego wydoby\u0107 nas mo\u017ce tylko m\u00f3j krok, zawierzenie – wnioskom z tego, co widz\u0119 i czuj\u0119. <\/p>\n

M\u00f3j ulubiony filozof Lem by\u0142 ateist\u0105, ale czuj\u0119 przez sk\u00f3r\u0119, \u017ce przez ostro\u017cno\u015b\u0107…<\/font>
<\/font><\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

W nocy …<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[130],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/niecodziennosc.kubic.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/8586"}],"collection":[{"href":"http:\/\/niecodziennosc.kubic.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/niecodziennosc.kubic.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/niecodziennosc.kubic.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/niecodziennosc.kubic.info\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=8586"}],"version-history":[{"count":0,"href":"http:\/\/niecodziennosc.kubic.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/8586\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/niecodziennosc.kubic.info\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=8586"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/niecodziennosc.kubic.info\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=8586"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/niecodziennosc.kubic.info\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=8586"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}