Wyobra\u017a sobie, \u017ce w pewnym momencie \u017cycia dociera do Ciebie, \u017ce \nzawsze kibicowa\u0142e\u015b s\u0142abszej dru\u017cynie. Odkrywasz to po latach, gdy ju\u017c \ndawno wiadomo, \u017ce r\u00f3wie\u015bnicy wyprzedzili Ci\u0119 w wielu sferach \u017cycia. W \ntakim momencie wiele staje si\u0119 jasne \u2013 skoro zwykle trzymasz ze \ns\u0142abszymi, nigdy nie b\u0119dziesz najlepszy. Najlepszy staje si\u0119 najlepszym,\n bo nie zawraca sobie g\u0142owy s\u0142abeuszami, tylko prze do przodu. Bo nie \nust\u0119puje im, nie pomaga, nie wsp\u00f3\u0142czuje, tylko wyprzedza ich kiedy si\u0119 tylko da, a je\u015bli trzeba, biegnie im po plecach. <\/p>\n\n\n\n
Rola bramkarza w dru\u017cynie pi\u0142karskiej jest z g\u00f3ry przegrana. Bramkarz\n to \u201eostatnia deska ratunku”, czyli ma ratowa\u0107 to, czego nie uratowali, \nalbo co spartaczyli koledzy z dru\u017cyny. Napastnik najwy\u017cej nie strzeli \ngola, ale bramkarzowi \u2013 strzel\u0105 pr\u0119dzej czy p\u00f3\u017aniej. Mo\u017ce mie\u0107 swoje \npi\u0119\u0107 minut, jedn\u0105 genialn\u0105 parad\u0119, ale wiadomo, \u017ce kiedy\u015b polegnie, bo \nzosta\u0142 postawiony w miejscu, w kt\u00f3rym jest skazany na rozstrzelanie.<\/p>\n\n\n\n