W nowoczesnej galerii handlowej, w wielkim mie\u015bcie, jaki\u015b zwariowany \nprzedsi\u0119biorca wynaj\u0105\u0142 przestrze\u0144 przeznaczon\u0105 na jeden z butik\u00f3w. Nie \nwystarczy\u0142 mu pojedynczy modu\u0142, potrzebowa\u0142 co najmniej trzech. A \u017ce \nzap\u0142aci\u0142, nikt nie wnika\u0142 zbytnio, co mia\u0142oby si\u0119 tam znajdowa\u0107. \nWiadomo, \u017ce jak alkohol, to musi by\u0107 koncesja, i tak dalej, ale to \nprzecie\u017c oczywiste.<\/p>\n\n\n\n
Lecz nie pojawi\u0142y si\u0119 tam u\u017cywki. Co zatem? Tego nikt nie wiedzia\u0142. W\n dniu otwarcia nie by\u0142o ciekawie – \u017cadnych promocji, og\u0142osze\u0144 przez \nmegafony, ani zespo\u0142u muzycznego, klauna, waty cukrowej i tak dalej. Po \nprostu…. nic. Jedynie obrotowe bramki, jedna do wej\u015bcia, druga do \nwyj\u015bcia. I jeden cz\u0142owiek z obs\u0142ugi, do\u015b\u0107 monotonnie ubrany, kt\u00f3ry \nczasem pochyla\u0142 si\u0119 w stron\u0119 wchodz\u0105cych, na co\u015b zwraca\u0142 uwag\u0119, co\u015b \nwyja\u015bnia\u0142. Niekt\u00f3rzy pod jego wp\u0142ywem wycofywali si\u0119, inni, szybko \nsi\u0119gali do toreb czy niewielkich plecak\u00f3w, takich, jakie zabiera si\u0119 do \nmiasta na \u015brednie zakupy.<\/p>\n\n\n\n
Obrotowe bramki prowadzi\u0142y do du\u017cej sali, w bia\u0142ym kolorze. \u015awiat\u0142o \nr\u00f3wnomiernie roz\u015bwietla\u0142o \u015bciany, nawet trudno by\u0142o stwierdzi\u0107, sk\u0105d \npochodzi. Ale to niewa\u017cne, w\u0105tpi\u0119, czy ktokolwiek zwraca\u0142 na nie uwag\u0119. \nBy\u0142o wszechobecne, i jednocze\u015bnie – nieobecne, po prostu. Tylko tacy jak\n ten np. fotograf, przez chwil\u0119 si\u0119 nim interesowali, a nie mog\u0105c \nwy\u015bledzi\u0107 jego \u017ar\u00f3d\u0142a (zreszt\u0105 by\u0142o naprawd\u0119 nieciekawe), dawali sobie \nspok\u00f3j.<\/p>\n\n\n\n
Wzd\u0142u\u017c bia\u0142ych \u015bcian ci\u0105gn\u0119\u0142y si\u0119 w\u0105skie, drewniane \u0142aweczki z trzeba\n szczebelkami. Nie wyr\u00f3\u017cnia\u0142y si\u0119 zupe\u0142nie niczym, mo\u017ce tylko tym, \u017ce \nby\u0142y prymitywne i niewygodne. Brakowa\u0142o im najprostszych nawet ozd\u00f3b, \nza\u0142ama\u0144, ponad te, kt\u00f3ry wynika\u0142y z kszta\u0142tu samej sali. I wi\u0119cej – nic.\n Po prostu nic. \u017badnego d\u017awi\u0119ku (by\u0142o nadzwyczaj cicho), ani ruchu, \nnawet animacji wy\u015bwietlanych na \u015bcianach ukrytymi projektorami. Nale\u017cy \ndoda\u0107, \u017ce absolutnie zabronione by\u0142o wnoszenie napoj\u00f3w, przek\u0105sek (nie \ndla Mc’Donalda, Burger Kinga itp.), a ci, kt\u00f3rzy w\u0142a\u015bnie kupili ksi\u0105\u017ck\u0119 \nlub gazet\u0119, mieli je czym pr\u0119dzej schowa\u0107.<\/p>\n\n\n\n
W\u0142a\u015bcicieli s\u0105siednich butik\u00f3w ogarn\u0119\u0142a irytacja. Ten „projekt”, albo\n „nie projekt” (jak go nazwa\u0107?) nie mie\u015bci\u0142 si\u0119 w wyobra\u017ceniu galerii \nhandlowej. Powsta\u0142y obawy, \u017ce zak\u0142\u00f3ci atmosfer\u0119 miejsca i doprowadzi do \nzmniejszenia zainteresowania, popytu, i ostatecznie – spadku dochod\u00f3w. \n„To bezczelno\u015b\u0107” – s\u0142ycha\u0107 by\u0142o g\u0142osy krytyki, oczywi\u015bcie w kuluarach i \nprzy koniaku, gdy\u017c nikt nie \u015bmia\u0142 wyst\u0105pi\u0107 otwarcie, niepewny, czy b\u0119d\u0105c\n pierwszym, nie narazi si\u0119 komu\u015b lub czemu\u015b. „Projekt” swoj\u0105 atmosfer\u0105 \nprzypomina\u0142 ko\u015bci\u00f3\u0142, jednak zbyt wiele by\u0142o w nim na opak. Zamiast mroku\n – jasno\u015b\u0107, zamiast o\u0142tarzy, figur i kl\u0119cznik\u00f3w – pustka, i brak nawet \nodzianych w najja\u015bniejsze (albo ciemne) habity postaci, przemykaj\u0105cych \nszybko i zr\u0119cznie z tackami w d\u0142oniach.<\/p>\n\n\n\n
Ju\u017c po dw\u00f3ch miesi\u0105cach wysz\u0142o na jaw, \u017ce obawy by\u0142y p\u0142onne. Zamiast \nspadku, zanotowano wzrost dochod\u00f3w, na tyle, \u017ce fenomen miejsca zacz\u0119li \nbada\u0107 uczeni. Okaza\u0142o si\u0119, \u017ce klienci, sp\u0119dzaj\u0105cy cho\u0107 pi\u0119tna\u015bcie minut w\n bia\u0142ym pokoju, powracaj\u0105 do galerii handlowej z nowym zapasem energii. \nSami przyznawali, \u017ce w\u015br\u00f3d bia\u0142ej pustki do\u015bwiadczali ol\u015bnienia, \nprzypominali sobie kolejne artyku\u0142y, kt\u00f3re mieli kupi\u0107, lub wpadali na \nfantastyczne pomys\u0142y np. prezent\u00f3w dla ojca, babci lub znajomych. Obroty\n galerii zacz\u0119\u0142y wzrasta\u0107. <\/p>\n\n\n\n
Odkryto r\u00f3wnie\u017c kilka przypadk\u00f3w odnalezienia sensu \u017cycia. Owi \nklienci nie posiadali si\u0119 z rado\u015bci, b\u0142ogos\u0142awili niekonwencjonalny \npomys\u0142 butiku, w kt\u00f3rym nic nie ma<\/em> – pomys\u0142 z pozoru szalony, a\n jak\u017ce zbawienny. I nawet nie mieli za z\u0142e tego, \u017ce sprawdzaj\u0105c operacje\n na koncie, na ko\u0144cu miesi\u0105ca, odkrywali poka\u017any odp\u0142yw funduszy – \noczywi\u015bcie tylko ci, kt\u00f3rzy u\u017cywali kart zbli\u017ceniowych. Zreszt\u0105, kto \ndzi\u015b ich nie u\u017cywa, kto chodzi do galerii handlowych?<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" W nowoczesnej galerii handlowej, w wielkim mie\u015bcie, jaki\u015b zwariowany przedsi\u0119biorca wynaj\u0105\u0142 przestrze\u0144 przeznaczon\u0105 na jeden z butik\u00f3w. Nie wystarczy\u0142 mu pojedynczy modu\u0142, potrzebowa\u0142 co najmniej trzech. A \u017ce zap\u0142aci\u0142, nikt nie wnika\u0142 zbytnio, co mia\u0142oby si\u0119 tam znajdowa\u0107. Wiadomo, \u017ce jak alkohol, to musi by\u0107 koncesja, i tak dalej, ale to przecie\u017c oczywiste. Lecz nie … <\/p>\n