![\"\"](\"http:\/\/niecodziennosc.kubic.info\/wp-content\/uploads\/DSC9450.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\nDop\u00f3ki p\u0119dzi\u0142, wiedzia\u0142, \u017ce p\u0119dzi. Lecz ju\u017c nie jest takie pewne, \u017ce wiedzia\u0142, \u017ce spada. W\u0142a\u015bnie! Ciekawe, w kt\u00f3rym momencie urwa\u0142 si\u0119 Frankowi film. Cho\u0107 z trzeciej strony \u2013 czy to ma znaczenie, skoro film i tak si\u0119 urwa\u0142 i sko\u0144czy\u0142 na tym? Czy wszelkie rozwa\u017cania na temat urwania si\u0119 filmu nie maj\u0105 sensu jedynie wtedy, gdy film ruszy znowu, potem? <\/p>\n\n\n\n
Franek, dop\u00f3ki \u017cyje, pami\u0119ta co prze\u017cy\u0142. Kiedy nie \u017cyje, nie pami\u0119ta niczego. Czyli wszystko, si\u0119 zdarzy\u0142o si\u0119 przed urwaniem filmu, nie ma dla niego najmniejszego znaczenia. O ile film nie ruszy znowu. <\/p>\n\n\n\n
Je\u015bli nie ruszy, to cokolwiek Franek robi\u0142 za \u017cycia, nie b\u0119dzie mie\u0107 dla niego znaczenia. Chocia\u017c mo\u017ce mie\u0107 znaczenie dla koleg\u00f3w Franka, rodze\u0144stwa, rodzic\u00f3w i wszystkich, kt\u00f3rzy jako\u015b uczestniczyli w jego \u017cyciu i kt\u00f3rych film jeszcze biegnie. <\/p>\n\n\n\n
W zasadzie okres istnienia Franka, dla niego samego, ma znaczenie tylko, je\u015bli to istnienie istnieje. Albo je\u015bli zostanie przerwane \u2013 to jednak zaistnieje potem. Pod warunkiem, \u017ce Franek b\u0119dzie pami\u0119ta\u0142. <\/p>\n\n\n\n
Wynika z tego, \u017ce Franek istnieje dzi\u0119ki w\u0142asnej pami\u0119ci. Gdyby nie pami\u0119\u0107 Franka, nie mia\u0142oby najmniejszego znaczenia to, \u017ce wybra\u0142 si\u0119 na przeja\u017cd\u017ck\u0119 rowerem, szczeg\u00f3lnie \u2013 po zachodzie s\u0142o\u0144ca, w ciemniej\u0105cym pejza\u017cu p\u00f3l i na nier\u00f3wnej, wiejskiej drodze. Gdyby nie pami\u0119\u0107, \u017cadna czynno\u015b\u0107 nie mia\u0142aby sensu, no chyba, \u017ce chodzi wy\u0142\u0105cznie o podtrzymanie egzystencji. Ale c\u00f3\u017c to za egzystencja, w kt\u00f3rej Franek nie wiedzia\u0142by, co robi\u0142 cho\u0107by sekund\u0119 wcze\u015bniej, a tym bardziej nie cieszy\u0142aby go ciemniej\u0105ca, pusta droga, przenikana nap\u0142ywami wiosennego, zimnego wiatru, przepleciona pasmami ja\u015bniejszych i ciemniejszych p\u00f3l. <\/p>\n\n\n\n
Franek jest Frankiem dlatego, \u017ce pami\u0119ta. Je\u015bli nie pami\u0119ta, nie jest Frankiem, nie jest cz\u0142owiekiem, nie jest kimkolwiek. <\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Zapada zmrok. Na wiejskiej drodze. Czterdzie\u015bci kilometr\u00f3w na godzin\u0119, sylwetka cz\u0142owieka przecina zimne powietrze. Szara, ciemniej\u0105ca ci\u0105gle masa asfaltu, nadbiega z przodu, wraz z ni\u0105 rysy, sp\u0119kania asfaltu. Przewijaj\u0105 si\u0119 przez ko\u0142a, uciekaj\u0105 w ty\u0142. Franek \u0142apie twarz\u0105 p\u0119dz\u0105ce powietrze, \u015bciska d\u0142o\u0144mi twarde r\u0119koje\u015bci kierownicy, t\u0142umi na r\u0119kach, nogach, wygi\u0119tym tu\u0142owiu, drgania roweru. M\u0105ci si\u0119 … <\/p>\n