Wiesiek przycz\u0142apa\u0142 wieczorem i nie wyszed\u0142 do p\u00f3\u0142nocy. Siedzia\u0142 i opowiada\u0142. A raczej m\u00f3wi\u0142, bo jego monolog nie uk\u0142ada\u0142 si\u0119 w opowiadanie, raczej \u2013 w esej. Siedzia\u0142em przy komputerze, nawet pracowa\u0142em, ale moje zaj\u0119cie pozwala\u0142o mi s\u0142ucha\u0107 Wie\u015bka, przynajmniej co drugie jego s\u0142owo, co zupe\u0142nie wystarczy\u0142o, by nie straci\u0107 w\u0105tku. <\/p>\n\n\n\n
Wiesiek m\u00f3wi\u0142 o tym, \u017ce z zainteresowaniem rozwija umiej\u0119tno\u015bci niem\u00f3wienia tego, co my\u015bli. \u017be mo\u017ce by\u0107 to interesuj\u0105ca gra, jak\u0105 mo\u017cna prowadzi\u0107 z otoczeniem, konkretnie \u2013 z lud\u017ami. Gdy\u017c zwierz\u0119ta o wiele lepiej, a nawet dobrze znosz\u0105 kierowane do nich s\u0142owa p\u0142yn\u0105ce z serca. Gra jest o tyle interesuj\u0105ca, \u017ce Wiesiek spotyka najr\u00f3\u017cniejszych graczy. Odk\u0105d bowiem podj\u0105\u0142 wyzwanie, zacz\u0105\u0142 zauwa\u017cy\u0107, jak bardzo r\u00f3\u017cnorodni s\u0105 wsp\u00f3\u0142zawodnicy pod wzgl\u0119dem \u015bwiadomo\u015bci, do\u015bwiadczenia i wra\u017cliwo\u015bci. W sumie to \u015bwiadomo\u015b\u0107 decyduje o poziomie gry \u2013 powiedzia\u0142 nagle Wiesiek, u\u015bmiechn\u0105wszy si\u0119 pocz\u0105tkowo, a potem szybko posmutnia\u0142. Posmutnia\u0142 \u2013 domy\u015blam si\u0119 dlaczego. I mia\u0142 racj\u0119. \u015awiadomo\u015b\u0107 to cecha, kt\u00f3ra najwolniej poddaje si\u0119 kszta\u0142towaniu. Ju\u017c wra\u017cliwo\u015b\u0107 zdaje si\u0119 bardziej plastyczna. Do\u015bwiadczenie mo\u017cna zdobywa\u0107 bez \u015bwiadomo\u015bci i wra\u017cliwo\u015bci. Nazywa si\u0119 to \u201edzia\u0142aniem na ma\u0142p\u0119\u201d \u2013 kto\u015b, po wielu powt\u00f3rzeniach tej samej sytuacji nauczy\u0142 si\u0119, \u017ce pewne posuni\u0119cia daj\u0105 pewne efekty. Do tego nie trzeba wra\u017cliwo\u015bci ani \u015bwiadomo\u015bci, to mo\u017ce by\u0107 mechanizm nieu\u015bwiadomiony, automatyczne i bezduszny. \u015awiadomo\u015b\u0107 za\u015b wymaga odwagi, uporczywo\u015bci, nieodwracania g\u0142owy tam, gdzie bardziej boli i dociekania, dlaczego to w\u0142a\u015bnie boli. \u015awiadomo\u015b\u0107 kszta\u0142tuj\u0105 ludzie, kt\u00f3rym konstrukcja osobowo\u015bci nie pozwala na pomijanie jej. S\u0105 na ni\u0105 skazani. <\/p>\n\n\n\n
Wiesiek ci\u0105gn\u0105\u0142 sw\u00f3j wyw\u00f3d, ja mu przytakiwa\u0142em, a co drugie s\u0142owo, kt\u00f3re do mnie dociera\u0142o, w zupe\u0142no\u015bci wystarcza\u0142o do tego, by moja zgoda by\u0142a \u015bwiadoma. Wiesiek wyczu\u0142 t\u0119 moj\u0105 gr\u0119 i powiedzia\u0142 mi o tym, powiedzia\u0142 te\u017c, \u017ce nie ma mi jej za z\u0142e. I \u017ce jestem raczej kiepskim graczem, a ja powiedzia\u0142em, \u017ce po godzinie dwudziestej trzeciej naprawd\u0119 gram kiepsko, a on mi przytakn\u0105\u0142 i odpar\u0142, \u017ce gracz nie przyznaje si\u0119 nigdy, nawet tu\u017c przed p\u00f3\u0142noc\u0105, do s\u0142abo\u015bci. <\/p>\n\n\n\n
Pozwoli\u0142em si\u0119 z nim nie zgodzi\u0107, poniewa\u017c okazanie s\u0142abo\u015bci mo\u017ce by\u0107 elementem gry, i tu Wiesiek spojrza\u0142 na mnie z uznaniem. Jest to gra w stylu va banque \u2013 opisa\u0142, nie w ka\u017cdej sytuacji si\u0119 sprawdza. Bo w wi\u0119kszo\u015bci sytuacji gramy jednak pewniaka, i co wa\u017cne \u2013 kt\u00f3ry nigdy nie m\u00f3wi wszystkiego, co my\u015bli. Najwa\u017cniejsze zawsze zostawiasz dla siebie \u2013 perorowa\u0142 Wiesiek. M\u00f3wi\u0142 te\u017c o wielkiej sile niepewno\u015bci, w kt\u00f3rej utrzymuje wsp\u00f3\u0142graczy. Powstaje ona z delikatnie tkanych niedopowiedze\u0144, przy czym konieczna jest uwa\u017cna obserwacja drugiego gracza, jego twarzy, mimiki, mowy cia\u0142a. Ta, jak wiadomo, nie mo\u017ce k\u0142ama\u0107, bo ewentualne k\u0142amstwo jest widoczne o wiele bardziej ni\u017c prawdziwa nieporadno\u015b\u0107 czy niepewno\u015b\u0107. Jak za\u015b maksymalnie uwolni\u0107 w\u0142asne cia\u0142o, by nie zdradza\u0142o s\u0142abo\u015bci? W\u0142a\u015bnie traktuj\u0105c kontakty z lud\u017ami jak gr\u0119, a nawet zabaw\u0119. Na pewno nie traktuj\u0105c ich bardzo powa\u017cnie \u2013 tych kontakt\u00f3w. <\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Wiesiek przycz\u0142apa\u0142 wieczorem i nie wyszed\u0142 do p\u00f3\u0142nocy. Siedzia\u0142 i opowiada\u0142. A raczej m\u00f3wi\u0142, bo jego monolog nie uk\u0142ada\u0142 si\u0119 w opowiadanie, raczej \u2013 w esej. Siedzia\u0142em przy komputerze, nawet pracowa\u0142em, ale moje zaj\u0119cie pozwala\u0142o mi s\u0142ucha\u0107 Wie\u015bka, przynajmniej co drugie jego s\u0142owo, co zupe\u0142nie wystarczy\u0142o, by nie straci\u0107 w\u0105tku. Wiesiek m\u00f3wi\u0142 o tym, \u017ce … <\/p>\n