O pierwszej w nocy Antek przegl\u0105da si\u0119 w lustrze, w \u0142azience. Wszyscy \u015bpi\u0105, jest sam. Poczu\u0142, \u017ce boi si\u0119 tego cz\u0142owieka. Ma on napi\u0119te spojrzenie, i jest kim\u015b obcym. Antek rzadko go widuje, teraz czuje niepok\u00f3j b\u0119d\u0105c z nim sam na sam. Nie reaguje on tak, jak wszyscy. Gdy Antek na kogo\u015b patrzy, do kogo\u015b si\u0119 u\u015bmiecha, gdy chce komu\u015b co\u015b powiedzie\u0107, widzi reakcj\u0119. A teraz reakcji albo brak, albo jest niepewna, dziwna. Tak, jakby ten po drugiej stronie nie by\u0142 godny zaufania, jakby m\u00f3g\u0142 w ka\u017cdej chwili zrobi\u0107 co\u015b nieodpowiedzialnego. <\/p>\n\n\n\n
Pierwsza w nocy to zbyt p\u00f3\u017ana pora, \u017ceby przegl\u0105da\u0107 si\u0119 w lustrze. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
O pierwszej w nocy Antek przegl\u0105da si\u0119 w lustrze, w \u0142azience. Wszyscy \u015bpi\u0105, jest sam. Poczu\u0142, \u017ce boi si\u0119 tego cz\u0142owieka. Ma on napi\u0119te spojrzenie, i jest kim\u015b obcym. Antek rzadko go widuje, teraz czuje niepok\u00f3j b\u0119d\u0105c z nim sam na sam. Nie reaguje on tak, jak wszyscy. Gdy Antek na kogo\u015b patrzy, do kogo\u015b … <\/p>\n