\u2026zobaczysz\u2026 No nigdy nie wiadomo, co lub kogo zobaczysz. Wiadomo, na 10 spacer\u00f3w mo\u017ce jeden b\u0119dzie niezwyk\u0142y. Ale kt\u00f3ry? Wtedy mogliby\u015bmy tylko na niego si\u0119 wybra\u0107, je\u015bli zale\u017cy nam na niezwyk\u0142o\u015bci, albo ten w\u0142a\u015bnie pomin\u0105\u0107, je\u015bli zale\u017cy nam na szarej, potocznej codzienno\u015bci. <\/p>\n\n\n\n
Dzisiejszy spacer odbywa\u0142 si\u0119 w blasku s\u0142o\u0144ca, a jednocze\u015bnie przy lekkim mrozie. Niecz\u0119sto bywa\u0142o tak tej zimy, a sytuacja to szcz\u0119\u015bliwa, bo pozwala na swobodny przemarsz r\u00f3\u017cnymi rodzajami trakt\u00f3w, \u0142\u0105cznie z gliniastymi i b\u0142otnistymi, kt\u00f3re zastyg\u0142y w czasie nocy, a teraz \u2013 b\u0142yszcz\u0105ce. <\/p>\n\n\n\n
Jednakowo\u017c stoki pag\u00f3rk\u00f3w nachylone w stron\u0119 po\u0142udnia odmi\u0119ka\u0107 zacz\u0119\u0142y. Dno parowu za\u015b twarde, pokryte lodem w koleinach, tam \u015bcieka woda z obu stromych zboczy. Dziki ten teren, ponad nim, na p\u0142askowy\u017cach, albo raczej ob\u0142ych szerokich pag\u00f3rkach, ci\u0105gn\u0105 si\u0119 pola. Wychodzimy na ich powierzchni\u0119, przedzieramy si\u0119 przez suche, wysokie trawy na nieregularnych pochy\u0142o\u015bciach, g\u0105szcz niby krzew\u00f3w i drzew starego ogrodu, zdzicza\u0142ych, przero\u015bni\u0119tych. Wzd\u0142u\u017c grzbietu g\u00f3ry prowadzi droga, kiedy\u015b bita, dzi\u015b wy\u0142o\u017cona nieszerokim asfaltem. Wzd\u0142u\u017c niej dwa domy, kt\u00f3ry sta\u0142y tu od lat, i trzy kolejne, w budowie. To dzia\u0142ki z szerokim widokiem \u2013 na p\u00f3\u0142noc, w stron\u0119 miasteczka i osiedla na nast\u0119pnej g\u00f3rze, na zach\u00f3d \u2013 dalekie pola, a przed nimi, w dole, stacja kolejowa. Na po\u0142udnie \u2013 nast\u0119pne pag\u00f3rki, na nich d\u0142ugie pasma p\u00f3l. <\/p>\n\n\n\n
W budowanych domach nikt jeszcze nie zacz\u0105\u0142 mieszka\u0107, cho\u0107 stoj\u0105 ju\u017c przykryte dachem i zamkni\u0119te w okna i drzwi. Gara\u017ce usytuowane oddzielnie, bli\u017cej drogi, za\u015b domy w g\u0142\u0119bi. Mijamy wjazd na nieogrodzon\u0105 posesj\u0119, obok niego wzniesiono pryzm\u0119 dobrze u\u0142o\u017conych dach\u00f3wek. Zza niej wy\u0142ania si\u0119 gara\u017c z jasnych, bia\u0142ych cegie\u0142. Na zesz\u0142orocznej trawie \u2013 zaskakuj\u0105cy kszta\u0142t, jakby manekin, kt\u00f3rego ubieraj\u0105 w sklepach z robocz\u0105 odzie\u017c\u0105. Le\u017cy twarz\u0105 do trawy, prosty, w jaskrawej, \u017c\u00f3\u0142to-zielonej czapce i kurtce o takim samym kolorze, z nazw\u0105 jakiej\u015b firmy budowlanej. Jakby pad\u0142 na baczno\u015b\u0107, tylko r\u0119ce z\u0142o\u017cy\u0142 na brzuchu, s\u0105 niewidoczne. W pierwszej chwili my\u015bl\u0119, \u017ce kto\u015b zrobi\u0142 kawa\u0142 i ubra\u0142 kuk\u0142\u0119 robotnika budowlanego. Lecz zaraz dociera do mnie, \u017ce wok\u00f3\u0142 trudno liczy\u0107 na widz\u00f3w takiego widowiska, nikogo, kto m\u00f3g\u0142by si\u0119 po\u015bmia\u0107 albo wystraszy\u0107. <\/p>\n\n\n\n
Kszta\u0142t nie porusza si\u0119, nawet o drgnienie nie wznosz\u0105 si\u0119 plecy. Zupe\u0142na martwota, jak stoj\u0105cej nad nim pryzmy dach\u00f3wek. Dotykam moj\u0105 nog\u0105 jego nogi, pod nogawk\u0105 roboczych spodni wyczuwam ludzkie cia\u0142o, jest sztywne, ale nie zamarzni\u0119te. Mamy ze sob\u0105 r\u0119kawiczki sterylne, dotykamy kurtki na plecach. Nie mamy odwagi odwr\u00f3ci\u0107 cia\u0142a. Gdy przyje\u017cd\u017ca policja i ambulans, ratownicy obracaj\u0105 tors, ukazuje si\u0119 martwa twarz, brunatno-sina, prawie czarna. <\/p>\n\n\n\n
Uaktualnienie: 11 lutego by\u0142em na pogrzebie, sta\u0142em z ty\u0142u. My\u015bla\u0142em, \u017ce mo\u017ce zamieni\u0119 kilka s\u0142\u00f3w z rodzin\u0105. By\u0142o zimno. Wiatr. Ksi\u0105dz musia\u0142 od\u015bpiewa\u0107 wszystko co trzeba. Potem odszed\u0142 szybko, podobnie jak kilkana\u015bcie obecnych os\u00f3b. Na ko\u0144cu pozosta\u0142 m\u0119\u017cczyzna z kobiet\u0105, sprzeczali si\u0119 o co\u015b, chyba o to, gdzie zostawi\u0107 samoch\u00f3d. Zapyta\u0142em co si\u0119 sta\u0142o temu cz\u0142owiekowi, po kt\u00f3rym zosta\u0142a ma\u0142a urna. \u201eZdaje si\u0119 umar\u0142 na serce\u201d us\u0142ysza\u0142em, gdy mijali mnie, id\u0105c w stron\u0119 bramy. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
\u2026zobaczysz\u2026 No nigdy nie wiadomo, co lub kogo zobaczysz. Wiadomo, na 10 spacer\u00f3w mo\u017ce jeden b\u0119dzie niezwyk\u0142y. Ale kt\u00f3ry? Wtedy mogliby\u015bmy tylko na niego si\u0119 wybra\u0107, je\u015bli zale\u017cy nam na niezwyk\u0142o\u015bci, albo ten w\u0142a\u015bnie pomin\u0105\u0107, je\u015bli zale\u017cy nam na szarej, potocznej codzienno\u015bci. Dzisiejszy spacer odbywa\u0142 si\u0119 w blasku s\u0142o\u0144ca, a jednocze\u015bnie przy lekkim mrozie. Niecz\u0119sto … <\/p>\n