To, co mo\u017ce by\u0107 z\u0142udne, to twierdzenie, \u017ce z cukrzyc\u0105 i insulin\u0105 mo\u017cna si\u0119 oswoi\u0107. Niekt\u00f3rzy optymi\u015bci mogliby twierdzi\u0107, \u017ce mo\u017cna je nawet polubi\u0107. Mo\u017cliwe. Ale nie wydaje mi si\u0119 tak. <\/p>\n\n\n\n
Oczywi\u015bcie \u2013 insulina, cukrzyca \u2013 u\u017cywa si\u0119 tych okre\u015ble\u0144 jako uosobienia \u2013 kogo\u015b. Jakby mia\u0142y rozum, osobowo\u015b\u0107, jakby da\u0142o si\u0119 z nimi dyskutowa\u0107, a co dopiero \u2013 polubi\u0107. Lecz cukrzyca to po prostu zjawisko przyrodnicze, do\u015b\u0107 skomplikowane. O wiele prostszym bytem jest insulina \u2013 to zwi\u0105zek chemiczny, powoduj\u0105cy konkretne nast\u0119pstwa. Te nast\u0119pstwa s\u0105 bezwzgl\u0119dne, bezdyskusyjne, niezale\u017cne od sympatii, nienawi\u015bci, pob\u0142a\u017cania, surowo\u015bci. Jedyne, co mo\u017ce pom\u00f3c, to ch\u0142odna kalkulacja i konsekwencja. <\/p>\n\n\n\n
Bez insuliny nie da si\u0119 \u017cy\u0107, ale ma\u0142o kto wie, \u017ce nadmiar insuliny<\/strong> zrzuca organizm w przepa\u015b\u0107. Cia\u0142o, lec\u0105c, odbija si\u0119 od skalnych \u015bcian i l\u0105duje na dnie, poobijane, bolesne, wyko\u0144czone. Nadmiar insuliny sprawia, \u017ce mi\u0119\u015bnie organizmu wykonuj\u0105 na nim katorg\u0119. Nazywa si\u0119: drgawki. <\/p>\n\n\n\n Za\u017cywanie insuliny sprawia, \u017ce nie mo\u017cna przesta\u0107 o niej my\u015ble\u0107. W m\u00f3zgu zachodzi ci\u0105g\u0142a kalkulacja \u2013 czy nie za du\u017co, czy w odpowiednim momencie, a mo\u017ce jeszcze nie teraz, a mo\u017ce szybciej. Cukrzyk nie mo\u017ce sobie pozwala\u0107 na d\u0142u\u017csz\u0105 chwil\u0119 zapomnienia. Cukrzyk-marzyciel \u2013 to po\u0142\u0105czenie rokuj\u0105ce ci\u0105g\u0142e problem prowadz\u0105ce do katastrofy. <\/p>\n\n\n\n Najgorsze, \u017ce na cukrzyc\u0119 nie mo\u017cna si\u0119 zdenerwowa\u0107. To znaczy \u2013 mo\u017cna \u2013 ale skutki s\u0105 op\u0142akane, czasem straszne. Wczoraj si\u0119 zdenerwowa\u0142em, odp\u0142aci\u0142a mi si\u0119 podbitym okiem i szwami za\u0142o\u017conymi na powiek\u0119. \u201eSorry gregory, nie umawiali\u015bmy si\u0119 na sentymenty\u201d. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" To, co mo\u017ce by\u0107 z\u0142udne, to twierdzenie, \u017ce z cukrzyc\u0105 i insulin\u0105 mo\u017cna si\u0119 oswoi\u0107. Niekt\u00f3rzy optymi\u015bci mogliby twierdzi\u0107, \u017ce mo\u017cna je nawet polubi\u0107. Mo\u017cliwe. Ale nie wydaje mi si\u0119 tak. Oczywi\u015bcie \u2013 insulina, cukrzyca \u2013 u\u017cywa si\u0119 tych okre\u015ble\u0144 jako uosobienia \u2013 kogo\u015b. Jakby mia\u0142y rozum, osobowo\u015b\u0107, jakby da\u0142o si\u0119 z nimi dyskutowa\u0107, a … <\/p>\n