Pierwsza w nocy, wr\u00f3ci\u0142em z pracy. Gdybym si\u0119 postara\u0142, m\u00f3g\u0142bym wr\u00f3ci\u0107 35 minut wcze\u015bniej. Ale odpu\u015bci\u0142em tempo, spinanie si\u0119, zmuszanie.<\/p>\n\n\n\n
Teraz nie powinienem zabiera\u0107 si\u0119 do pisania: wyp\u0142ywaj\u0105 same negatywy, depresyjne. Jak np. ta, \u017ce po sko\u0144czeniu pracy o 22:00 wo\u017c\u0119 z drugiego ko\u0144ca Krakowa, dzieciom, rzeczy – instrumenty, na kt\u00f3rych graj\u0105, monitory komputerowe, walizki. Taszcz\u0119 tobo\u0142y z \u00f3smego pi\u0119tra, wszystko naraz, \u017ceby nie kr\u0105\u017cy\u0107 dwa razy.<\/p>\n\n\n\n
Teraz, w domu, nie id\u0119 od razu spa\u0107, pretekstem jest hipoglikemia, ale tak naprawd\u0119 czuj\u0119 niedosyt. Tak jakby spa\u0107 mo\u017cna by\u0142o dopiero po mocnym akcencie, fina\u0142owym osi\u0105gni\u0119ciu mimo, \u017ce w ci\u0105gu dnia uda\u0142o si\u0119 za\u0142atwi\u0107, zorganizowa\u0107, przeprowadzi\u0107 niema\u0142o potrzebnych spraw. Si\u0142 starczy\u0142o, by wyci\u0105gn\u0105\u0107 tobo\u0142y z auta i wnie\u015b\u0107 do domu, do ciemnego pokoju, w kt\u00f3rym \u015bpi\u0105cy, rozci\u0105gni\u0119ty kszta\u0142t na \u0142\u00f3\u017cku u\u015bwiadomi\u0142 mi, \u017ce syn, wyj\u0105tkowo, wr\u00f3ci\u0142 do domu. <\/p>\n\n\n\n
W pracy, dajmy na to, taki sukces, \u017ce uda\u0142o si\u0119 zrealizowa\u0107 skomplikowany spektakl bez wi\u0119kszej wtopy, je\u015bli nie liczy\u0107 dziwnie rozstrojonego ods\u0142uchu podczas jednej z piosenek. Ju\u017c bra\u0142em win\u0119 na siebie przypominaj\u0105c sobie co tam mog\u0142em zawali\u0107. Ale ale – pomy\u015bla\u0142em po chwili – przecie\u017c tak gra\u0142em kilka przedstawie\u0144 do tej pory i by\u0142o dobrze, wi\u0119c koniec z siebie biczowaniem.<\/p>\n\n\n\n
Tak wi\u0119c jad\u0105c samochodem w ciemno\u015bci w\u0142\u0105czy\u0142em stary, m\u00f3j ulubiony osobi\u015bcie przeb\u00f3j, kt\u00f3ry obecnie ma ju\u017c pi\u0119\u0107dziesi\u0105t lat, a jej g\u0142\u00f3wny tw\u00f3rca nie jest w stanie nic ju\u017c stworzy\u0107 niczego. Prosty, genialnie radosny utw\u00f3r, bez krygowania si\u0119 na intelektualizm, eksplozja optymizmu, kt\u00f3ra wyzwala pioruny w moim ciele. Mimo, \u017ce min\u0119\u0142y dziesi\u0119ciolecia od tamtego momentu, kiedy nagra\u0142em tych kilka minut, przypadkowo, z radia na kaset\u0119 audio (analogow\u0105 oczywi\u015bcie), nie wiedz\u0105c, \u017ce stanie si\u0119 dla mnie pomnikiem chyba ju\u017c do ko\u0144ca \u017cycia.<\/p>\n\n\n\n
Lecz te eksplozje emocji wypomnia\u0142a mi ostatnio rodzina. „To nie jest normalne”, „popadasz w skrajno\u015bci”, „z wiekiem jest coraz gorzej” – chyba na temat mojego zdenerwowania i wybuchu, kt\u00f3ry mia\u0142 miejsce kilka dni temu, kiedy wyje\u017cd\u017ca\u0142em sp\u00f3\u017anony do pracy. My\u015bl\u0119 sobie – jakie to bezwzgl\u0119dne, kiedy najbli\u017csi chwyc\u0105 jedno zachowanie z tygodnia i punktuj\u0105 je przez kolejne tygodnie, jako przyk\u0142ad tego, kim jeste\u015b. C\u00f3rka przecie\u017c jest bardzo podobna, to raczej jej matka jest moim i jej przeciwie\u0144stwem. Zdenerwowanie dwudziestoletniej osoby jest ci\u0105gle jeszcze jakie\u015b takie urocze, podczas gdy zdenerwowanie pi\u0119\u0107dziesi\u0119ciolatka – wy\u0142\u0105cznie paskudne, niegodne. <\/p>\n\n\n\n
Zdaniem po\u0142owy rodziny powinienem co\u015b z tym zrobi\u0107, konkretnie – p\u00f3j\u015b\u0107 do co najmniej do psychologa, niewykluczone, \u017ce do psychiatry. „Chory psychicznie przewa\u017cnie uwa\u017ca si\u0119 za zdrowego”, mam wi\u0119c utrudnion\u0105 argumentacj\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u017byj\u0119 emocjami, \u017cycie polega na emocjach, inaczej nie ma sensu. A poniewa\u017c dobre emocje chyba si\u0142\u0105 rzeczy wi\u0105\u017c\u0105 si\u0119 z ich przeciwwag\u0105, kt\u00f3ra pr\u0119dzej czy p\u00f3\u017aniej nadejdzie – pogodzi\u0142em si\u0119 prawie z okresami nieokre\u015blonego b\u00f3lu, dr\u0119twego cierpienia, nawet z cz\u0119stymi zmianami nastroju, kt\u00f3re przykrywam jak mog\u0119 mask\u0105 jako takiej zewn\u0119trzno\u015bci.<\/p>\n\n\n\n
Wje\u017cd\u017caj\u0105c autem na podw\u00f3rko zaj\u0105\u0142em puste od \u015bniegu miejsce. Obok jest drugie, bardzo podobne – to po naszym poprzednim samochodzie, kt\u00f3ry dzi\u015b rano odprowadzi\u0142em do firmy o nazwie „end-car”. To by\u0142 nasz czwarty samoch\u00f3d. Od lat kupujemy niem\u0142ode samochody i w naszej rodzinie dope\u0142niaj\u0105 \u017cywota. Jako student mieszka\u0142em u przyjaciela stosuj\u0105cego t\u0119 sam\u0105 strategi\u0119, b\u0119d\u0105c przy okazji mechanikiem samochodowym. Nauczy\u0142 mnie, \u017ce z wielu awarii mo\u017cna jako\u015b wybrn\u0105\u0107, wiele mmo\u017cn przewidzie\u0107 tak, aby nie zaskoczy\u0142y w dalekiej drodze. A kiedy zdarza si\u0119, ju\u017c ta ostateczna – pracownicy firmy „koniec samochodu” przyje\u017cd\u017caj\u0105 bezp\u0142atnie lawet\u0105, a nawet dodaj\u0105 par\u0119 st\u00f3wek za z\u0142omowanie. <\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
Pierwszy nasz – ford – odjecha\u0142 na lawecie, kiedy sprz\u0119g\u0142o zacz\u0119\u0142o \u015blizga\u0107 a na b\u0142otnikach by\u0142y rdzawe plamy. BMW sprzeda\u0142em za – s\u0142ownie – sto z\u0142otych, cho\u0107 na umowie napisali\u015bmy „pi\u0119\u0107set”, bo kupuj\u0105cy stwierdzi\u0142, \u017ce „nie uwierz\u0105 w urz\u0119dzie podatkowym”. Ma\u0142a ren\u00f3wka stan\u0119\u0142a w mie\u015bcie, kiedy pojecha\u0142em do paczkomatu. O z\u0142omowaniu kolejnego samochodu zdecydowa\u0142em, gdy jecha\u0142em do pracy i silnik odm\u00f3wi\u0142 pos\u0142usze\u0144stwa. Wiedzia\u0142em, co si\u0119 zepsu\u0142o, ale zna\u0142em og\u00f3lny stan auta – naprawa naprawd\u0119 si\u0119 ju\u017c nie op\u0142aca\u0142a, wobec innych niedomaga\u0144, z kt\u00f3rymi je\u017adzili\u015bmy miesi\u0105cami. <\/p>\n\n\n\n
Doje\u017cd\u017camy auta do ko\u0144ca poniewa\u017c nie umiemy handlowa\u0107. Czujemy, mo\u017ce nawet uwa\u017camy, \u017ce handel ma w sobie co\u015b nieczystego, \u017ce nie mo\u017cna w nim osi\u0105gn\u0105\u0107 sukcesu m\u00f3wi\u0105c ca\u0142\u0105 prawd\u0119. Nieumiej\u0119tno\u015b\u0107 handlowania wida\u0107 te\u017c w innych dziedzinach \u017cycia – wolimy zrobi\u0107 co\u015b charytatywnie czy wr\u0119cz za darmo, ni\u017c targowa\u0107 si\u0119, podawa\u0107 kwoty, wymy\u015bla\u0107 powody, dla kt\u00f3rych nale\u017cy si\u0119 nam wi\u0119cej. <\/p>\n\n\n\n
A mo\u017ce to po prostu lenistwo, „zdolny ale le\u0144”, kt\u00f3re zas\u0142ania\u0142y r\u00f3\u017cnymi argumentami i dywagacjami, do kt\u00f3rych mamy du\u017c\u0105 sk\u0142onno\u015b\u0107…<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Pierwsza w nocy, wr\u00f3ci\u0142em z pracy. Gdybym si\u0119 postara\u0142, m\u00f3g\u0142bym wr\u00f3ci\u0107 35 minut wcze\u015bniej. Ale odpu\u015bci\u0142em tempo, spinanie si\u0119, zmuszanie. Teraz nie powinienem zabiera\u0107 si\u0119 do pisania: wyp\u0142ywaj\u0105 same negatywy, depresyjne. Jak np. ta, \u017ce po sko\u0144czeniu pracy o 22:00 wo\u017c\u0119 z drugiego ko\u0144ca Krakowa, dzieciom, rzeczy – instrumenty, na kt\u00f3rych graj\u0105, monitory komputerowe, walizki. … <\/p>\n